परमेश्वराचे अस्तित्व व आपले विचार
llश्री गुरुदेव दत्तll
आपण परमेश्वर ही संकल्पना फक्त देवळातील देव अशी संकल्पना न मानता त्याचे अस्तित्व चराचरात आहे आहे असे आपल्या भगवतगीतेत मानले आहे.
आपल्या जवळील सर्व वस्तूत परमेश्वर आहे,
झाड, दगड, माती, मानव, संसाधन, सर्वत्र त्याचा वास आहे.
उदा :
१) तुम्ही रस्त्याने निघालात व वाटेत एखादे पिसाळलेले कुत्रे तुमच्या अंगावर आले. तेव्हा तुम्ही तेथे आसपास पाहता. तिथे एखादी काठी अथवा एखादा दगड आपल्या हाती लागतो. तो तुम्ही त्या कुत्र्यावर उगारता व कुत्रा तिथे जाग्याला थांबतो. वा पळून जातो. तेव्हा ती काठी व दगड तुमच्यासाठी देव असते. व आक्रमक कुत्रा राक्षस असतो.
२) तुम्ही घरात एकटे आहात. दुपारी तुमच्याकडे पाहूणे आलेत. घरी कोणीही नाही. तेव्हा त्या पाहुण्यांना सरबत करायचा आहे. व घरात फक्त लिंबू व मिठ आहे. तुम्हाला बाहेर जाता येत नाही तेव्हा तुमच्या शेजारी अंगणात एक लहान मूल खेळत आहे. त्याला तुम्ही बोलवता व दुकानातून साखर आणावयास सांगता. ते मूल जाऊन तुम्हाला साखर आणून देते. तेव्हा ते तुमच्यासाठी देवस्वरुप असते. कारण ते अडचणीच्या वेळी मदतीस धावून आले होते.
३) आपण एखादे चुकीचे काम वा वर्तन केले. तेव्हा आपल्याला एखादी व्यक्ती आपली चूक सांगते. वा एखाद्यावेळी शिक्षा पण देते. मग ते आईबाबा असोत वा गुरुजी अथवा एखादा मित्र. ते आपल्यासाठी परमेश्वर असतात.
तात्पर्य : प्रत्येकाने असे समजून वागले, अथवा आचरण केले तर तुम्हाला मानव व सजीव निर्जीववस्तू मधिल देव सापडेल.
या साठी मानवतावादी दृष्टी व भूतदया हवी.
लेखक. : निशिकांत हारुगले

No comments:
Post a Comment