Kalat n kalat julale he bandh script bhag ३३,३४,३५,३६
कळत नकळत जुळले हे बंध भाग ३३
Day/ Afternoon/ Inter - Room
Action :
ईशान आपला पेहराव करतो. पायात बूट. अंगात ज्याकेट. तसेच इतर सामग्री घेऊन, एक नकाशाचा फोटो गुगल म्यापने मोबाईल मध्ये घेऊन बाहेर पडतो.
Cut to …..
….. ….. ……
Day/ outer/ Road
Action :
ईशान आपली बाईक घेऊन राहुलला सोबत घेऊन जातो. त्या वाटेवर आल्यावर त्यांना ओळखीच्या खुणा दिसतात. तेथून त्याद्वारे ती दोघे पुढे अरण्यात वाटेने जातात. पुढे गाडीच्या चाकाचे माग पाहत गेल्यावर एके ठिकाणी एक काहीतरी पेटवलेली जागा दिसते.
ईशान थांबतो.
Dialog :
राहुल :
काय झालं. इथे का थांबलोय?
( ईशान बोट दाखवत इशारा करतो. ते दोघे गाडीवरून उतरतात. त्यांना एका बाजूला एक कापडी पुठ्ठा अर्धवट जळलेल्या दिसतो.
ईशान गाडीच्या वरील रंगाचा अंदाज बांधतो.)
ईशान :
( राहुलला)
चल.
ते पुढे जातात . पुढे गेल्यावर जंगलात वाट संपलेली आढळते. तिथे आल्यावर ईशान एके ठिकाणी जाळीत कुणाला दिसणार नाही अशा पद्धतीने आपली गाडी लावतो.
व तेथील झाडावर चढून अंदाज घेतो.
व पुढे अरण्याच्या सिमेने शेतवडीतून तो जातो.
राहुल :
इकडे काय असेल का?
ईशान :
शांत रहा.
(ईशान आपल चालतच गुगल मॅप उघडतो. व त्यावरून तेथे लपण्यासाठी कोणती जागा आहे का ते पाहतो. तेथून तीन चार फॉर्म हाऊस त्याला नकाशात दिसतात. तो एकामागून एक फॉर्म हाऊस पाहत. जातो. शेवटी तो अन्वीकेला लपवून ठेवलेल्या फॉर्म हाऊस वर येतो. त्याला किशा गडबडीने जाताना दिसतो.)
Cut to …..
……. ……. …… …….
Day /Evening /Farm house /outer- inter
Action :
एका बंद खोलीत अन्विकेला बांधून कोंडून ठेवले आहे .बाहेरील बाजूस एकजण पहारा देत असतो.
अन्विकेला जरा गुंगितून शुद्ध येते. तिच्या लक्षात येते की तिला तिथे कोंडून ठेवले आहे. इतक्यात किशा तिथे येतो.
बाहेर दोघे जण बोलत असतात.
किशा गडबडीने आल्याचे पाहून
एकजण :
काय झालं. एवढ्या गडबडीने यायला.
किशा :
गावात गडबड झाली. सदा व तुक्याला पकडुन नेलय. पोलिसांना संशय आलाय.
दुसरा :
मग बरच हाय की. सदा जाईल तुरुंगात.
किशा :
अरे पण आपल्या प्लॅन प्रमाणे नाही ना झालं. ही बाई अजून.
पहिला :
अरे होय, हीच काय करायचं.
किशा :
काय करायचे म्हणजे मारून टाकायची. लांब दरीत.
पोलीस पकडतील सदाला, सदा जेलात. व फारिस्ट ऑफिसर कोमात.
एका दगडात दोन पक्षी मारायचे.
चला लवकर आटपून जाऊ.
(ते अन्विकेला ठेवलेल्या त्या पाठीमागील फॉर्म हाऊसच्या रूमकडे निघतात.)
(ईशानने देखील त्यांचे बोलणे एकलेले असते.)
(तो देखील झाडीतून लपत छपत त्यामागे जातो. तत्पूर्वी आपले लोकेशन पाठवून राजवीर फौजदार यांना कळवतो. व एक कॉल टाकतो. व मोबाईल सायलेंट मोडवर टाकून तो पुढे सरकतो.)
Cut to …..
….. ….
Evening/ 6.00 o’ clock/ Inter - outer./ Farm house
किशा व त्याचे सहकारी त्या फॉर्म हाऊसच्या मागील खोलीकडे जातात. खोलीचे दार धाडकन उघडले जाते. आण्विकेस शुद्ध आलेली असते.
आण्विका :
कोण आहात तुम्ही, मला का पकडलेय?
किशा:
काय करणार बाई, तू तर सापळा आमचा, माफ कर हा. काही म्हण फारीस्टची आवड मात्र भारी हाय.
दुसरा :
काही म्हण किशा पाखरू कुस्करून टाकूया का. नाहीतर मरणारच हाय.
पहिला :
लई शहाणा आहेस. अन् नंतर सापडलो म्हणजे या प्रकरणाने.
दुसरा :
त्याची सोय केली आहे मी.
किशा :
लई कमिने आहीसा तुम्ही
दुसरा :
उचल तिला.
ॲक्शन :
(आण्विका ते पकडायला येतात. तोपर्यंत त्यांना ढकलून दोन-चार लाथा मारुन पळून जाऊ लागते.
इतक्यात त्यातील एकजण तिला पकडुन धरतो. किशा तिला चाकू काढून मारणार इतक्यात ईशान तिथे येतो. व त्यांना मारतो. राहुल देखील त्यांना बडवतो.
इतक्यात पोलीस तिथे येतात. त्यांना हे तिघे. बांधलेले खांबाला आढळतात. ते त्यांना पकडुन घेऊन जातात. ईशान व राहुल अन्वीकेला घेऊन येतात.)
Cut to …..
….. ……. ……. ……
Night/ Police station/ inter
Action :
किशाला आणून तिथे तुरुंगात टाकले जाते.
त्याला टाकताना एक पोलीस
एक पोलीस :
आता बस खडी फोडत.
(त्याकडे पाहून सदा, व तुका रागाने लालबुंद होऊन पाहत असतात.)
Cut to …..
…….. …… …..
Night / Inter/ police station
Action :
पोलिस त्यांना एकत्र एका खोलीत घेऊन येतात.
Dialog :
फौजदार राजवीर सातवेकर :
आता खर सांगा मॅडमच अपहरण का केले होते.
सदा व तुका :
( एकदम)
साहेब आम्हाला यातलं काय बी ठाव नाही. आम्ही काय यामध्ये नव्हतो.
(पोलिस आपला मोर्चा किशाकडे वळवतात.)
पोलिस
(करड्या आवाजात)
बोलतोस काय हाणू.
किशा :
बोलतो बोलतो …
किशा :
साहेब एकदा मी बाहेरून येत असताना मी घराजवळ आलो. त्यावेळी मी आतून आवाज ऐकला. या हरामखोर सदान माझ्या बायकोला आपल्या जाळ्यात ओढल, अन् नाशीवल . व तिच्या संगे याचे घाणेरडे संबंध होते. हे कळल्यावर मला राग आला. माझ्या तळपायाची आग मस्तकात गेली. व तेव्हाच मी ठरवलं याचा काटा काढायचा. यासाठी मी खूप प्रयत्न केलं. पोलिसांना आमच्या गुप्त साठ्याचा पत्ता मीच त्या टपरीवाल्या द्वारे कळवला होता. बऱ्याच वेळा हा माझ्या तावडीतुन वाचला. शेवटी मी एकदा फारिस्टला जेव्हा रात्रीच मॅडम सोबत पाहिलं. तेव्हा माझ्या डोक्यात कल्पना सुचली. मी मॅडमला पळवून नेऊन त्यांना ठार मारायचे व संपूर्ण आळ सदावर ढकलायचा प्लॅन केला . पण तो त्या नर्सबाईमुळे उघड झाला.त्या रात्री ती योजना नीट झाली नाही.. त्यात आम्ही नंतर तिथे पडलेले साहित्य व माझे देवाचे लॉकेट आणायला गेलो. त्यावेळी पोलिस पाहून आम्ही परतलो.
व फॉरेस्ट ऑफिसरला आम्ही सापडलो. पण एक चांगल झालं. यात त्या निर्दोष बाईची हत्या आमच्याकडुन झाली नाही. व एकाच गोष्टीचं वाईट वाटतंय या सदाला ठार मारता आलं नाही.
( किशा रागाने सदाकडे पाहत असतो.)
Cut to …….
……. ……. ……. ……. …….
कळतं नकळत जुळले हे बंध भाग ३४
Night/ Radhanagari bas stand / Inter Bus /8.00 o’clock.
Action :
(कोकणातून कणकवली सांगली बस निघालेली आहे. ती बस कोल्हापूरकडे निघालेली आहे. अण्विकाचे कुटुंब बसमधून प्रवास करत आहे.
आण्विका व आई एका शिटवर बसलेल्या आहेत बसमध्ये. तिचा भाऊ राहुल शेजारील सिटला धरून उभा आहे. वडील पुढील बाकावर बसले आहेत.
बस कोल्हापूरच्या दिशेने निघालेली आहे.
तिचे बाबा तिच्याकडे पाहत आहेत.
तिचा नाराज चेहरा त्यांना सर्व काही सांगत आहे.
अनुच्या मनात अनेक विचार चालू आहेत.)
आण्विका :
( मनात)
आपल कसं होणार? या प्रसंगाने घरची आपल्या लग्नाला परवानगी देतील काय?
(आण्विकेस राधानगरी पोलिस स्टेशन मधील सर्व घटना आठवू लागतात.)
Cut to ……..
…….. …….. ……
(फ्लॅश बॅक)
Day/Inter / Police station
इन्स्पेक्टर आपल्या खुर्चीत बसलेले आहेत. समोर आण्विकाचे आई बाबा समोर खुर्चीवर बसले आहेत. शेजारी ईशान व राहुल उभे आहेत.
Dialog :
इन्स्पेक्टर राजवीर :
आता सगळी प्रोसेस पूर्ण झाली आहे. आपण जाऊ शकता. आपली मुलगी आपणास मिळालेली आहे.
(ईशान अन्विकाकडे पाहत असतो.)
Cut to …....
……. …….. ……. ……
Day / outer / police station
Action :
पोलिस स्टेशनच्या बाहेर आल्यावर
ईशान :
ती उपाशी असेल आपण इथे जवळ कुठेतरी जेवण करूया का?
आण्विकाचे बाबा :
( हात जोडून)
काही नको. झाली तेवढी मदत पुरे. आता आमचं आम्ही बघतो. या आता तुम्ही.
ईशान :
आता सापडली ना अनु. मग.
आण्विकाचे बाबा :
हो सर सापडली. पण बदनामी ही झाली आमची, त्याच काय? संकटात सापडली तुझ्याच मुळें? आता दूर राहा तिच्यापासून…
आण्विका :
अस काय म्हणताय बाबा.
बाबा :
तू तर काहीच बोलू नकोस? तुला तर घरी गेल्यावर पाहतो.
चला आता शेवटची गाडी भेटते का पाहू?
(ते निघालेले असतात. ईशान एका गरीब मुलासारखा अगतिक चेहरा करून तिच्याकडे पाहू लागतो. ती सुद्धा रडत निघालेली असते.ती सुद्धा मागे वळून त्याच्याकडे पाहू लागते. आण्विकाची आई तिच्या हाताला धरून ओढत असते.)
(ब्रेक लागतो, बस थांबते.आण्विका आपल्या विचार चक्रातून बाहेर येते.)
आण्विकेची आई :
ह चल आता आपला थांबा आला.
ती सर्वजण खाली उतरतात.
बस पुढे सी बी एस ला जाते.
Cut. To….
…… …… ……. ……..
Night /Room / Inter
Action :
ईशान आपल्या रूमवर आलेला आहे.. शांतपणे तो आपल्या बेडरूममध्ये जातो. जाताना त्याला तेथील कर्मचारी
कर्मचारी :
सर जेवण लावू.
ईशान :
नाही नको. भूक नाही.
Action :
ईशान आपल्या रूम मध्ये जाऊन रडत आपल्या बेडवर बसतो.त्याला डोळ्यापुढे अण्विका दिसत असते.
Cut to …..
… …… ……. …… …….
Day / Inter / Ishan home
Action :
ईशान आण्विकेच्या मोबाईलवर फोन करतो.
तिकडे तिची आई फोन उचलते.
आण्विकेची आई :
हॅलो कोण?
ईशान :
अनुं कशी आहे.
आण्विकेची आई :
आपण कोण?
ईशान :
मी ईशान,
आण्विकेची आई :
ठेवा फोन परत फोन करू नका. व ती ठेवते.
ईशान :
हॅलो हॅलो
(ईशान पुन्ह फोन लावतो. फोन कट केला जातो. ईशान अस्वस्थ होतो. )
(ईशान स्वप्नीलला फोन करतो.
रिंग वाजू लागते. स्वप्नील फोन उचलतो. ईशान त्याच्याशी संवाद साधतो. व घडलेली हकीकत सांगतो.)(No voice)
स्वप्नील :
हे बघ टेन्शन घेऊ नकोस. होईल नीट. जरा शांत रहा.
(इतक्यात तिथे रेवती येते.)
रेवती :
कुणाचा फोन आहे?
स्वप्नील :
ईशानचा.
रेवती :
काय म्हणत होता?
(स्वप्नील रेवाला सगळी घटना सांगतो.)
रेवती :
आपल्याला जायला हवं.
स्वप्नील :
हो. पण आधी कॉल तरी दिदिला कर.
(रेवती लगेच फोन लावते.पण फोन बंद असतो.)
(तेव्हा रेवती मावशी म्हणजे अणुच्या आईच्या फोनवर कॉल करते.)
(आण्विकेची आई फोन उचलते.)
अणुची आई :
हॅलो.
रेवती :
मावशी कशी आहेस?
अणुची आई :
आहे बरी.तू कशी आहेस.
रेवती :
आहे ठीक.अनु दीदी कुठे आहे? तिचा फोन लागत नाही.
अन्विकाची आई :
आहे इथे तिच्या रुममध्ये.
रेवती :
जरा तिच्याकडे दे.
आण्विकेची आई :
हा देते.
(आण्विकेची आई तिच्या रुमकडे जाते. आण्विक शांत बसलेली असते.)
आई :
हा घे फोन, रेवाचा आहे.
( आण्विका जवळ फोन ठेवून ती खाली जेवण खोलीकडे जाते.)
(आण्विका फोन घेते. व रडू लागते.)
रेवती :
अग अस रडायला काय झालेय. सुटका झाली ना तुझी. अग एवढी धाडशी तू अन् कशी काय अडकलीस.
आण्विका :
(रडवेल्या आवाजात)
काय सांगू, अग अचानक त्यांनी हल्ला केला. मला कळलंच नाही.
आण्विका :
अग, पण आई बाबा चिडलेत. मला सगळ अवघड वाटतंय. आता वाटत नाही मला की ते लग्नाला परवानगी देतील आमच्या.
रेवती :
अस कस देणार नाहीत. बघते मी.दोन दिवस थांब माझे शेवटचे दोन पेपर देते व येते.
आण्विक :
लवकर ये.
रेवती :
हा बाई येते.
Cut to …..
….. ….. ….. …..
कळत नकळत जुळले हे बंध भाग ३५
Day / Radhanagari Forest office/ inter
Action :
ईशान आपल्या केबिन मध्ये येतो.आपल्या खुर्चीत बसलेला असतो. इतक्यात बाहेरून एक कर्मचारी त्याला एक लेटर आणून देतो.
कर्मचारी :
ईशान सर तुमच्यासाठी एक लेटर आलंय पाहा.
ईशान :
हा आण इकडे.
(कर्मचारी लेटर देतो. ईशान ते उघडतो. व पाहतो.
तो नाराज होतो.)
कर्मचारी :
(त्याला पाहून)
काय झालं साहेब.
ईशान :
काय होणार आणखीन. बदली झालिये माझी.
कर्मचारी :
काय सर अडीच वर्षे तर झाल्यात आपल्याला अन् लगेच बदली.
ईशान :
काय माहित.
कर्मचारी :
कुठे पोस्टिंग झालीय.
ईशान :
कोयना अभयारण्य.
कर्मचारी :
चांगली जागा आहे सर. मस्त शांत परिसरात, तुम्ही जा तिकडे.
ईशान :
हा बर.
(इतक्यात त्याला घरून फोन येतो.)
बाबा :
ईशान कुठे आहेस?
ईशान :
कामावर.
बाबा :
घरी ये शनिवारी.
ईशान :
का काही काम आहे.
बाबा :
काही नाही, जरा चर्चा करायची होती.
ईशान :
कशा बद्दल?
बाबा :
तुझ्या लग्नाबद्दल.
ईशान :
इतक्या लवकर कशाला?
बाबा :
मग काय तू पळून गेल्याची बातमी पेपरात यायची वाट बघायची. अन् मग तुला विचारू का? ते काही नाही शनिवारी घरी यायचं. ते ही दोन दिवसांची सुट्टी घेऊन.
ईशान :
मला एवढ्या लवकर नाही लग्न करायचय.
बाबा :
मग काय म्हातारं झाल्यावर बोहल्यावर चढणार आहेस.
ईशान :
थोड दोन चार महिने तरी द्या मला.
बाबा :
म्हणजे कुठली तरी घेऊन यायला पोरगी. ते काही नाही. शनिवारी यायचं म्हणजे यायचं. बाकी काय आम्हाला माहीत नाही.आम्ही एक मुलगी पहिली आहे.
ईशान :
मला ती पसंत नसेल तर.
बाबा :
पाहायच्या आधीच कसे ठरवतोस ,ते बघू नंतर. तू जर का आला नाहीस तर मी काहीतरी बरंवाईट करून घेईन
(ते फोन ठेवतात.)
(ईशान खूप चिडतो.)
Cut to ……
….. …… ……. ……
Day / inter/ Anvika Home
Action :
आईने जेवण वाढलेले असते. बाबा , भाऊ जेवायला येतात.
बाबा :
अनु कुठे आहे?
आई :
आणखी कुठे असणार, असेल तिच्या खोलीत.
बाबा :
जेवली का?
आई :
नाही.
बाबा :
का?
आई :
हे बघा तिच्या मनात तो असेल तर.
बाबा :
अग पण तिने आपल्याला आधी सांगायचं नाही का?
आता बघ सगळीकडे बदनामी चालू झालीय.
बाबा :
( हाक मारतात)
अनु ये अनु.
आण्विका :
(आपल्या खोली बाहेर येत )
काय बाबा,
बाबा :
चटकन जेवायला ये .
आण्विका :
भूक नाही.
बाबा :
बाहेरच हॉटेलचे जेवायची सवय लागलीय ना. घरचं कसं गोड लागेल. चल झटकन ये.
(आण्विका, खाली येते. व जेवायला बसते.)
बाबा :
वाढ तिला.
(आई जेवायला वाढते.)
( जेवत असताना थोड जेवण झाल्यानंतर.आपल्या बायकोला)
बाबा :
एक छानशी साडी काढून ठेव. दोन दिवसांनी रविवारी एके ठिकाणी आपण स्थळ बघायला जाणार आहोत.
आण्विका :
मी फक्त ईशान संगे लग्न करेन.
बाबा :
येवढ्या मोठ्या संकटातून वाचलीस तरी देखील डोळे उघडले नाहीत.
आण्विका :
वाचवली कुणी ? त्यानेच ना.
बाबा :
हो वाचवली पण बदनामी आमची झाली त्याच काय?
आण्विका :
मग तुमची ही बदनाम मुलगी कुणा दुसऱ्याच्या गळ्यात घालण्यापेक्षा त्याच्याच गळ्यात घाला.
बाबा :
ते बघू आमचं आम्ही काय करायचं ते. तू लग्नाला उभी राहायचं बघ. स्थळ मी बघितलंय.
आण्विका :
मी ईशानला सोडून दुसऱ्या कुणाशी लग्न करणार नाही.
आई :
अनु एवढी उद्धट बोलायला कुठून शिकलीस. माझी अनु अशी नव्हती. शांत सोज्वळ माझी अनु आज इतकी उद्दट कशी?
आण्विका :
माफ कर आई मला. पण तुम्हाला माझ्या भविष्याची काळजी नाही. मला तो आवडतो. व प्लीज मला त्याच्यापासून वेगळ करू नका.
बाबा :
ते बघू काय करायचं ते. तू परवा रेडी रहा.
(आण्विक रडू लागते. ती उठते व आपल्या रूममधे जाते.)
आई :
अहो आयका की, हा मुलगा पण छान आहे. करू तिच्या मनासारखं. मला पण मुलगा पसंत आहे. चांगला वाटतोय.
बाबा :
बघू विचार करून.
Cut to …..
….. …… …. …..
कळत नकळत जुळले हे बंध भाग ३६
(दोन दिवसांनी रेवती व स्वप्नील येतात.)
Day /Inter/Home teres
Action :
आण्विका व रेवा घराच्या वरील गच्ची मध्ये एकत्र उभ्या असतात.
Dialog :
आण्विका :
हे काय ग झाल अस….. काय करू….. मला तर बाई काहीच सुचत नाही. बाबा काय ऐकायला तयार नाहीत?
रेवती :
अग एवढी मोठी घटना घडल्यावर कोणते पालक शांत राहतील. त्यात पेपरात बातमी छापून आल्यामुळे तर गावभर बभ्रा झालाय. मी मगाशी आल्यावर बोलले होते मावशीला. पण ऐकायच्या मनस्थितीत नाहीत काका.
आण्विका :
फोन दे
(आण्विका फोन घेऊन ईशानला फोन करते. तेव्हा ईशानची बहिण फोन उचलते.)
आण्विका :
हॅलो ईशान, ईशान आहे का.?
(ईशानची बहिण, आहे पण कामात आहे )
आण्विक :
तुम्ही कोण?
ईशानची बहिण :
मी कोण म्हणजे, मी त्याची बहीण बोलतेय. आपण कोण?
आण्विका :
मी अण्विका , तुझ्या दादाला फोन दे.
ईशानची बहिण :
बाबा आहेत तिथे. उगाच दंगा करायचे.
आण्विका :
फोन केला होता म्हणून सांग. प्लिज.
बहिण ईशानची :
हा सांगते. वहिनी.
अण्विका :
थॅन्क्स.
बहिण ईशानची :
थॅन्क्स कशासाठी?
अण्विका :
तू मला एक्स्पेक्ट केल्याबद्दल.
बहिण ईशानची :
अग, दादाची आवड ती माझी आवड. मला तू खूप आवडलिस
अण्विका :
तेवढं तूझ्या दादाला सांग.
बहिण ईशानची :
हा सांगते.
(ती फोन ठेवते.)
(आण्विका रडू लागते.)
Cut to ….
….. …… …..
Day/Inter/ Ishan home
Action :
ईशान खोलीत फिरत आहे.
इकडे ईशानला देखील घरच्यांनी स्थळ काढलेले असतात. व ते देखील मुलगी पाहायला त्याला नेणार असतात. तिथं टेबलावर बायोडेटा ठेवलेले असतात. तो एक सुद्धा पहात नाही. ईशान अनूच्या फोनवर कॉल करतो. पण स्विच ऑफ लागत असतो.
तो पुन्हा पुन्हा प्रयत्न करत असतो. पण कॉल लागत नसतो. त्याची बहीण त्याला चहा द्यायला येते.
ईशान :
( बहिणीला)
काय मुला तू खूप हुशार आहेस ना?
बहिण :
काय दादा?
ईशान:
माझी लाडकी बहिण आहेस ना.
बहिण :
म्हणूनच रोज माझ्याशी भांडतोस ना.
ईशान :
माझं एक काम केलस की तुला या दीपावलीला चांगल गिफ्ट देईन.
बहिण :
तू देणार अन् मला.
ईशान :
हो खरंच देणार.
बहिण :
आधी काम बोल.
ईशान :
हे बघ आई बाबा मला जे स्थळ बघणार त्यात तू खोडा काढायचा. व मोडायच.
बहिण :
शहाणा आहेस. माझं कोण ऐकणार इथे. नाही बाबा, बाबांचा काव मी खाऊ. नको तुझं गिफ्ट.
ईशान :
अस काय आपल्या भावासाठी येवढं पण नाही करणार.
बहिण :
बर बघते.
पण मला जर चांगली वाटली वहिनी तर मी काय नाही मोडणार हा सांगून ठेवते.
ईशान :
जा लई शहाणी आहेस. तू मी सांगतो तस कर मग बघ. मस्त वहिनी आणतो तुला.
बहिण :
हा बरं. ठीक आहे.
(ती चहाचा ट्रे घेते अन् आत जाताना खुदकन हसते. अन् म्हणते.)
वेडा रे वेडा.
Cut to ….
….. …… ….. ……
Day/Sunday/ outer 9.30 a.m./ Anvika Home
Action :
आण्विका तिच्या रुममध्ये असते. आई कपाटातून उघडुन एक छान साडी काढून तिच्यासमोर ठेवते.
आई :
हं घे नेस ही. अन् झटकन आटप. उगाच तोंड पाडून बसू नकोस. मस्त मुलगा शोधलाय तुला त्यांनी. आज जायचय शरद काकांकडे तिकडेच बोलणी करून आजच जमल तर ठरवू. व सुपारी फोडू. आटप लवकर.
आण्विका :
आई तू तरी समजून घे.
आई :
तुला समजून घेतल तर मलाच बाहेर काढतील घरातून.
बाबा : (oc)
(बाहेरून)
अवरल काय नाही अजून.
आई :
हा आवरतेय.
बाबा :
आटपा उशीर होतोय.
आई :
उगाच नखरे करू नकोस आटप नेस ही साडी.
रेवा मदत कर तिला.
(आई खालील खोलीत जाते.)
आण्विका :
रेवा,… तू तरी सांग. समजावून.
रेवती :
मी कालपासून थकलेय समजावून हे बघ आता ही वेळ मारून नेवू नंतर बघू आपण काय करायचं ते.
स्वप्नील :
हे बघ स्थळ पाहायचा कार्यक्रम होऊ देत मग बघू नंतर घरी चर्चा करून.
आण्विका :
बर.
Cut to …..
…… …… …….
Day/ afternoon/ 1.00 o’clock/ Inter / Sharad chugale Home
Action :
आतील रूममध्ये अन्विकेला तयार करत असतात. ती नाराज असते. इतक्यात एक चारचाकी येवून बंगल्याच्या आवारात थांबते. त्यातून पाहुणे खाली उतरतात. आण्विकाच्या बाबांचे मित्र शरद चौगले जाऊन त्यांना पाणी देतात. ते आत येतात.
शरद चौगले :
घर शोधायला काही त्रास नाही ना झाला?
पाहुणे :
नाही. सापडलं लगेच.
शरद चौगले :
बर या बसा.
अग जरा पाणी आण.
(शरद चौगले यांची पत्नी तारा पाणी घेऊन येते. पाहुण्यांना पाणी दिले जाते.)
पाहुणे :
(बसल्यावर)
मुलगीला बोलवा.
(शरद चौगले पत्नीला डोळ्यांनी इशारा करतात.)
(अणुची आई व बाबा आत असतात.)
अन्विकेला :
उगाच नखरे नकोत. गुमान चल बाहेर पोहे घेऊन.
(रेवती पोह्यांची प्लेट असलेला ट्रे देते.आण्विका नाखुशिनेच तो घेऊन जाते.)
(पोहे सर्व करू लागते. तिची नजर खाली असते. मुलगाही खाली मान घालून बसलेला असतो.
ती नवर्या मुलाला पोह्याची प्लेट देवू लागते.
इतक्यात तिच्या कानावर आवाज येतो.)
संयोगिता :
अग पोहे देतेस. मुलग्याचा चेहरा तरी बघ.
(आवाज ओळखीचा वाटल्याने ती साइडला पाहते. तर तिथे संयोगिता असते. ती समोर पाहते. तिच्या समोर ईशान असतो.)
आण्विका :
(आश्चर्याने)
तू.
ईशान :
वर तोंड करत अनु तू.
ईशानचे बाबा :
बघ बाबा पसंत आहे का ते. नाहीतर दुसरी बघायला बर.
आण्विकेची आई :
बघ तुला ही पसंत आहे का?
आण्विका :
काय हे बाबा. अस कधी करतात काय?
राहुल :
मग काय तुझ्यासारख लपत छपत करायचं काय?
(आण्विका इकडे तिकडे पाहते. तेव्हा रेवा व संयोगिता दोघी एकमेकींना टाळ्या देत असतात.)
संयोगिता :
काय रे ईशान तुला तरी आहे का पसंत. बघ बाबा नाहीतर नंतर नावे ठेवायचास
(ईशान हसत असतो. त्याच्या डोळ्यातून पानी पडत असत.)
ईशान :
काय हे किती टेन्शन देता. अस कधी करतात का?
स्वप्नील :
मग काय पळून जावून करतात.
असच करतात.
(आण्विका बाबाजवळ जाते. तिचे डोळे पाणावलेले असतात.)
आण्विका :
थॅन्क्स बाबा, खरंच आज तुम्ही मला जगातील सर्वात मोठं अन् माझ्या आवडीच गिफ्ट दिलेत.
अणुचे बाबा :
अग तुला नाराज करून काय करू. शेवटी तुला आयुष्य काढायचं आहे. तुझ्या मावशीने आम्हाला सगळ सांगितलं होत. व मी पण संपूर्ण माहिती काढली होती. पण हा घोळ झाला. व आम्हाला पण लोक बोलू लागले. म्हणून थोडा चिडलो होतो. नाहीतर आम्ही कधीच पसंत केलं होत. फक्त तुझा दादा आढे वेढे घेत होता.. ते ही परवा दूर झाले. ज्याप्रमाणे त्याने तुझा शोध घेऊन सोडवून आणले. तो ही राजी झाला
आण्विका :
मग अस का मला अंधारात ठेवला.
बाबा :
हा सगळ प्लॅन तिकडला आहे.
या संयोगिता, रेवा अन् स्वप्नीलचा आहे.
आण्विका :
काय रेवा, स्वप्नील थांबा तुम्हाला दाखवते.असं छळतात का आपल्या ताईला.
स्वप्नील :
काय दीदी कसं वाटल गिफ्ट फोडायची का सुपारी आता.
काय ईशान,
(ईशानकडे पहात)
ईशान व अन्विका :
(एकदम)
फोडा की. आम्ही तयार आहोत.
(सगळे जल्लोष करतात.)
Cut to …..
…… ……. ……. ……….
समाप्त
