Wednesday, April 16, 2025

Kalat n kalat julale he bandh script bhag 27,28,29

  कळत नकळत जुळले हे बंध भाग २७,2८,२९

Day / Outer /Afternoon / 2.00 o’clock.

Action :

डॉ. श्वेता व अण्विका या मार्केटमध्ये खरेदी करत असतात. त्यावेळी ईशान सुट्टीचा दिवस असल्याने घरचे काही साहित्य भरण्यासाठी तिथे आलेला असतो. आण्विकेला तिथे पाहतो. व डॉक्टर मॅडम सोबत असल्याचे त्याला दिसते.

ईशान जवळ जातो.

Dialog :

ईशान :

नमस्कार डॉक्टर मॅडम.

डॉक्टर श्वेता :

 अरे ईशान सर, कसे आहात. आज सुट्टी का?

ईशान :

 हो. खरेदी जोरात चाललेय.

डॉ, श्वेता :

हो थोडे पाहुणे येणार आहेत. त्यामुळे घरात लागणारे रोजचे साहित्य घेते.

बर तुझी ओळख करून देते. हा या नवीन डॉक्टर आहेत. इंटरशिप साठी जॉईन झाल्यात कोल्हापूरच्या आहेत. अन् बर का मॅडम हे ईशान सर. फॉरेस्ट खात्यात असतात.

ईशान :

 माहित आहे यांच्याबद्दल.

 (तो रागाने अन्विकेकडे पाहतो.)

ईशान :

 बर मॅडम येतो.

( असे सांगून तो जाताना मॅडम साहित्य घेताना पाहून अन्विकाकडे पुन्हा नजर टाकतो. व आपले बिल भरून डोळ्यावर गॉगल लावतो. निघून बाहेर पडतो.

आण्विका त्याच्या जाणाऱ्या पाठमोऱ्या आकृतीकडे पाहू लागते. ईशान बाहेर पडतो व आपली गाडी स्टार्ट करतो. त्याला इतकं चिडलेल तिने पहिल्यांदाच पाहिलं होत. तिला खूप वाईट वाटत होत.)

 मॅडम :

( साहित्यावरील नजर आण्विकाकडे टाकत.)

हा डॉ. आण्विका म्याम बघा साहित्य नीट आहे का?

(आण्विका भानावर येते. व साहित्य पाहू लागते.)

आण्विका :

हा पहाते.

Cut. To ……

……. ……. ……. …….. ……..

Day /Evening/ Inter /4.00 o’ clock

Action :

ईशान आपल्या रूमवर आल्यावर रागाने आपल्या शासकीय निवासस्थानी आल्यावर गाडी पार्क करतो. व रागाने साहित्य आपल्या आतील टेबलवर ठेवतो. व लगेच फोन स्वप्नीलला करतो.

स्वप्नील फोन उचलतो.

स्वप्नील :

हा बोल ईशान,

ईशान :

 काय बोलू, तू सगळ नीट करतो म्हणालास. अन् तिकडे पळालास.

स्वप्नील :

 काय झालं एवढ चिडलायस का?

ईशान :

 मॅडम इकडे राधानगरीला आलेत. इथे इंटरशिप करताहेत.

स्वप्नील :

 मग भारीच आहे की. कधी जॉईन झाली. मला माहित पण नाही.

ईशान :

 छान म्हणजे घरातील माणूस कुठे आहे. याची जराही कल्पना नाही म्हण की. उद्या लग्न करेल कुणाशी व मग म्हणशील मला कळलेच नाही काय.

स्वप्नील :

 अरे, खरंच नाही माहित. पण जरा ऐक चिडू नकोस. अरे उलट बरच आहे की. ती तिथे आहे. भेटशील की तिला. फ्री मध्ये

ईशान :

 अरे मला साधं कळवाव देखील वाटल नाही का? अस का करतेय ती? की मला टाळतेय?

स्वप्नील :

 हे बघ बघतो मी. होईल नीट, खूपच ताणलेय हे.

ईशान :

 मला काही सुचेनासे झालंय. काहीतरी कर. मघाशी तिला पहिल्यापासून वेड लागायची पाळी आलेय.

स्वप्नील :

 ठीक आहे बघतो काहीतरी. लई टेंशन घेऊ नकोस.

ईशान :

 नको, आतापर्यंत तुझ्याच भरोषावर होतो. आता नाही राहणार. मीच बघतो.

( ईशान फोन ठेवतो.)

Cut to ….

…… …… ….. …

Night / Dr. Vaghvekar Home. Inter /Daining Table

Action :

 डॉ. वाघवेकर यांची पत्नी जेवण वाढत असते.

Dialog :

डॉ. वाघवेकर यांचे वडील :

 वा.. मस्त झालेय जेवण. कोणी बनवले?

श्वेता डॉक्टर :

मी व डॉक्टर अण्विका मॅडमनी.

वडील :

 मस्त जादू आहे हातात.

श्वेता :

 आवडल.

वडील :

 हो. कुठे आहेत त्या.

श्वेता डॉक्टर :

 त्या होय. गेल्या मघाशी.

सासू :

 अग, जेवायला थांबवायचं नाही.

श्वेता :

 किती विनंत्या केल्या. ऐकायलाच तयार नाहीत. शेवटी डबा दिला.

डॉ. वाघवेकर :

अग, जाऊ द्यायचं नाहीस तस.

श्वेता वाघवेकर् :

 काही नाही. ती जरा डोके दुखतेय म्हणाली. व विश्रांती हवीय. म्हणून. व सारं आटपून निघाली होती. मी मग जबरदस्ती डबा भरून दिला.

व त्या गेल्या.

Cut to…..

……. …….. ……, …….

Night / Inter/ 9.00, o’ clock

Action :

आण्विका जेवण करते. जेवतेवेळी

 तिचे लक्ष लागत नव्हते. ती आपले कसेबसे आटपते. व आपल्या अंथरुणावर झोपायला जाते.

अंथरुणावर पडल्यावर तिच्या मनात अनेक प्रश्न उमटतात.

Dialog :

आण्विका :

माझं काही चुकतय का?.. की मी उगाच टाळतेय त्याला? …की रुसलेय… काय करू? तो चिडला तर नसेल ना?

(आण्विका रेवाला फोन लावते.)

रेवती :

 हा बोला मॅडम.

आण्विका :

 झोपलीस काय?

रेवती :

 नाही अजुन,… थोड काम आहे. लिखाणाचं …ते करतेय. का ग.

आण्विका :

 काय सांगू

(फक्त ओठ हलतात. नो oc)

( असे म्हणून ती सर्व हकीकत सांगते. तिचे बोलणे झाल्यावर)

रेवती :

अग, त्याने कित्येक मेसेज केले. तू त्याला रिप्लाय दिला नाहीस. लग्नात पण वेदीच्या काही जास्त बोलचाल केली नाहीस. वरती रुसून बसलीस तूच. मग काय ठरवलेस तू, की दुसर स्थळ बघुया?

आण्विका :

 माझं मलाच कळत नाही. काय करावे ते. त्याला एकदा पण माझं प्रेम दिसत नाही. काय झालंय प्रपोज करायला?

रेवती :

 अग, सगळी माणसं तशी नसतात. मग तुला काय झालंय विचारायला. तो सरळ चांगला मुलगा. उगाच तू जास्त ताणू नकोस. आता बघ एक दिवस भेटून काय म्हणतो ते.

आण्विका :

 स्वारी जास्तच चिडलेय.

रेवती :

मग काढ की समजूत.

आण्विका :

हा 

(ती फोन ठेवते. लाईट ऑफ होते.)

Cut to ……

……. …….. ……

२८ कळत न कळत जुळले हे बंध

Day /Morning/ Outer / Radhanagari

Action :

सकाळी आपले आवरून अण्विका हॉस्पिटलला निघालेली असते. तेव्हा तिला ईशान बाईक घेऊन निघालेला दिसतो. त्याच्या बाईक वर एक मुलगी असते. आण्विका त्यांना जाताना पाहते. व चिडते.

आण्विका :

 (मनात)

काय वाटतं नसेल याला. इकडे मी याने प्रपोज करावे म्हणून झुरतेय. व हा कुशाल मुलींना गाडीवर घेऊन फिरतोय.

(ती तशीच हॉस्पिटलला जाते.)

Cut to …..

….. ….. …..

Day/ Afternoon / outer

Action :

  आपली ड्युटी करून आण्विका विश्रांतीसाठी आपल्या विश्रांती रुमकडे निघालेली असते. इतक्यात ईशान आपली बाईक घेऊन येतो. व तडक तो गाडी पार्क करून हॉस्पिटल मध्ये येतो.)

(आण्विका विश्रांतीरुमकडे निघालेली असते.

तो पाठीमागुन येतो.)

Dialog :

ईशान :

 नमस्कार डॉ. मॅडम.

( ती मागे वळते. ईशान असतो.)

आण्विका :

 बोला काय हवंय?

ईशान :

 तुझा मोकळा वेळ.

आण्विका :

 आता नाही, मी बिझी आहे.

ईशान :

 संध्याकाळी तरी, ड्युटी संपल्यावर.

आण्विका:

 कशाला, काय काम आहे?

ईशान :

 काम असल्यावरच भेटाव का?

आण्विका :

तुम्ही काय हिरो, रोज एका मुलीला बाईक वरून फिरवता. लग्नात तर कित्येक ललना तुमच्या मागे लागलेल्या असतात. तुम्ही तर कृष्णाचेच अवतार. माझ्यासारख्या सामान्य डॉक्टरकडे काय काम असणार.

ईशान :

मी कुठल्या मुलींना घेऊन फिरत ही नाही. अन् लग्नात नटून आलेलो. होतो ते फक्त एकाच व्यक्तीसाठी.

आण्विका :

 हो का?

ईशान :

 बर राग सोडा मॅडम , आज जाऊया का जेवायला संध्याकाळी.

आण्विका :

चालेल, पण ड्युटी.

ईशान :

उगाच काही सांगू नको. मी चौकशी केली आहे. संध्याकाळी तू फ्री आहेस.

आण्विका :

बर, ठीक आहे जाऊया.

ईशान :

 किती वाजता येवू इथे.

आण्विका :

 इथे नको. तू रूमवर ये. हा घे पत्ता.

ईशान :

संध्याकाळी ७.३० वाजता.

आण्विका :

 ठीक आहे.

(तो निघून जातो. आण्विका आपल्या विश्रांती कक्षात येते.)

Cut to …..

…. …… …… …….

Night /Inter/ 7.30 p.m./ Radhanagri Citi /Anvika cautar

Action : 1)

संध्याकाळी अण्विका आपल्या रूमवर येते. मस्त आपले आवरते. छान ड्रेस घालते. व आपला थोडा श्रृंगार करते आहे .

Cut to 

2) Action :

 Night/Ishan Government cautar Room /Inter / Outer

ईशान ही आपले आवरून छान ड्रेस घालून त्यावर परफ्यूम मारून आपली बाईक घेऊन अण्विकाच्या रूमवर येतो. बाहेर गाडी उभा करतो.

व अण्विकेला आपल्या मोबाईल वरुन कॉल करतो.

आण्विका फोन उचलते.

ईशान :

काय आवरलं की नाही. बाहेर आलोय मी.

आण्विका :

थांब आलेच.

(आण्विका आपले आवरते. व बाहेर येते. आपल्या रुमला कुलूप लावून ती बाहेर येते. व ईशानच्या गाडीवर बसते. त्यांना जाताना वाटेत. डबा देणारी आजी भेटते.)

आण्विका :

जरा गाडी थांबावं,

ईशान, का?

आण्विका, त्या आजीना आज डबा नको म्हणून सांगते.

ईशान :

 ठीक आहे.

आण्विका :

 ओ …मावशी,

आजी :

 बोला मॅडम, काय कुठे दौरा वाटत.

आण्विका :

 हो. दौराच आहे. जरा बाहेर जातेय. जेवण करूनच येईन. आज नको डबा.

आजी :

 बर बर.

(ती निघतात.)

Cut to …..

……. …… ……

Night / Tempal Ariea / Outer

Action :

पुढे एका ठिकाणी तो एका शांत परिसरात तिला घेऊन येतो. जिथे आजूबाजूला कोणी नाही. व छान लाईट आहे. तिथे जवळ एक मंदिर आहे. त्या बाहेर प्रांगणात एका बाजूला बसायला बाक आहे. त्या बाकावर ती दोघे येवून बसतात.

Dialog :

(गाडी थांबवून)

आण्विका :

 गाडी का थांबवलीस

ईशान :

 चल थोडावेळ या मंदिरात घालवू

आण्विका :

 हा.

( ते तिथे जातात . दर्शन घेतात. मंदिरा बाहेर असणाऱ्या बागेत फिरत तो)

ईशान :

चल तिकडे बसू.

आण्विका :

 हा.

( ती दोघे त्या ठिकाणी बसतात.)

ईशान :

( मनात )

 कशी सुरवात करू ?

आण्विका :

 हा बोल.

ईशान :

मंदिर मस्त आहे ना.

आण्विका :

 हो आहे की.

ईशान :

 खूप जुने आहे.

आण्विका :

 हा.

ईशान :

 खूप मोठी यात्रा भरते इथे.

आण्विका :

हो काय? बर.

ईशान :

आ..

आण्विका :

 हे सांगायला इथे थांबलोय का आपण.

ईशान :

 नाही,मी तुझ्याशी काही तरी माझ्या मनातल बोलणार आहे.

आण्विका :

 बोल की.

ईशान :

अनु तू इथे आलीस. साधं कळवले पण नाहीस, मी इतका वाईट आहे का?

आण्विका :

 नाही तू वाईट नाहीस. मीच आहे थोडी हट्टी.

ईशान :

 तू माझ्यावर सारखी रागवतेस का?

आण्विका :

 तू साधं माझा कॉल घेत नाहीस. की रिप्लाय साधा देत नाहीस.मग काय करू. असशिल कुणाच्यातरी प्रेमात पडलेला. मी कशाला उगाच तुझ्या आयुष्यात ढवळाढवळ करू.

ईशान :

 हे बघ माझ्या आयुष्यात अस कोण नाहीये. व लग्नाचं म्हणत असशील तर मला एक मुलगी आवडते. पण तिला मी आवडतो की नाही हे मला माहीत नाही.

आण्विका :

 विचारून बघ. तिला.

ईशान:

 ती जरा जास्तच शिकलेली आहे. व गोरी आहे मी सावळा तिला आवडेल की नाही कुणास ठावूक ?

आण्विका :

 तुझं तूच ठरवतो आहेस. विचारून बघ तरी.

ईशान :

 अन् ती नाही म्हणाली तर…

आण्विका :

 बोलून तरी बघ….

आण्विका :

(मनात)

बोल की साधं प्रेमाचा इजहार करायला एवढा वेळ. अनु बाई लई स्लो प्रेम तुमचं.

ईशान :

 अस म्हणतेस.

आण्विका :

 हो बघ विचारून.

एका तेथील झाडाचं फुल तोडून तिच्या समोर धरून.

ईशान :

 बर…. अनु तू मला आवडतेस. व

आय लव यू.

आण्विका :

 ( हसते)

काय रे, एवढे तीन शब्द बोलायला चार महिने घालवलेस तू.

ईशान :

 म्हणजे.

आण्विका :

 म्हणजे वाघाचे पंजे.

ईशान :

 म्हणजे मी तुला पसंत आहे.

आण्विका :

 हो. खरंच माजही तुझ्यावर प्रेम आहे.

ईशान :

( आनंदात)

अरे,… म्हणजे मी उगाच घाबरून होतो. खरंच अनु आय डोन्ट बिलिव्ह धीस.

आण्विका :

 हो, माझं ही तुझ्यावर प्रेम आहे.

तो आनंदाने तिला मिठी मारून उचलून धरतो.

(ते खूप गप्पा मारतात.)

ईशान :

 (घड्याळात बघत )

चल खूप वेळ होतोय. जेवायला जाऊ.

आण्विका :

 अस वाटतंय की असच बोलत बसावं.

ईशान :

मॅडम रात्र खूप होतेय. चला नाहीतर उपाशी झोपाव लागेल.

आण्विका :

 काय हे थांबलो असतो ना आणखीन.

ईशान :

हो, पण आधी थोडी पेटपुजा करूया.

(ती बाईक वर बसून निघतात.)

Cut to …..

…… ……. ……. ……

Night / 10.00 o’clock. Hotel Radhanagari citi /outer – Inter

 Action :

ते हॉटेलमध्ये जातात.

Dialog :

ईशान :

 बोल काय खाणार?

आण्विका :

तूच सांग तुझ्या आवडीच.

(ईशान मेनू कार्ड पाहू लागतो. इतक्यात वेटर येतो.)

वेटर :

बोला सर, काय ऑर्डर आहे.

ईशान :

 हे बघ नॉनव्हेज मटण करी थाळी दोन दे.

( वेटर ऑर्डर घेऊन निघून जातो.)

ईशान :

 बर आणखी काय हवय डॉ. मॅडम.

आण्विका :

 मॅडम कशाला म्हणतोस. अनु म्हणत जा. ते दवाखान्यात असल्यासारखं वाटत.

ईशान :

 बर, अनु. …अनु ,सांग कशी आहे आमची राधानगरी.

आण्विका :

मस्त आहे. एकदम थंडगार.

ईशान :

हो आहेच कोल्हापूरच हिलस्टेशन. व शीतगृह सुद्धा.

(इतक्यात जेवण येते. जेवत.)

आण्विका :

शीतगृह म्हणजे.

ईशान :

हे बघ कोल्हापुरात काम करून त्रासलेले लोक, जे जास्त गरम होतात. त्यांना थंड करण्यासाठी .

आण्विका :

 हो का, मग तू ही कोल्हापुरातीलच आहेस. माहित आहे ना.

ईशान :

 हो.

ईशान :

 तुझ माझ्यावर खरच प्रेम आहे ना.

आण्विका :

 हो. का.

ईशान :

नाही विचारलं. सहज.

आण्विका :

त्यासाठी काय परीक्षा वगैरे घेणार आहेस का?

ईशान :

 नाही. तुला सांगू, आज माझ्या जीवनातील अत्यंत लकी दिवस आहे.

आण्विका :

 हो का.

ईशान :

तू माझ्या प्रेमाचा स्वीकार केलेला दिवस.

आण्विका :

 उगाच हरभऱ्याच्या झाडावर चढवू नकोस.

ईशान :

 नाही खरंच. मला तू शाळेत असल्यापासूनच आवडत होतीस.

आण्विका :

 हो म्हणूनच फुटबॉल मारला होतास का?

ईशान :

ते चुकून झालं होत. खर सांगायचं म्हणजे तुझ्यापेक्षा मी भरपूर दुःखी होतो. त्यावेळी.त्या प्रसंगाने आपण दुरावलो.

आण्विका :

 हो.

Cut to ….

…….

Night / Hotel inter

 तिथे काही कॉलेजच्या मुली जेवणासाठी आलेल्या असतात. ज्या कृषी विभागा तर्फे सर्वे करायला आलेल्या असतात.

त्या जेवण करून निघालेल्या असतात. त्यातील

 ज्योती :

एखदासा झाला बाई प्रोजेक्ट पूर्ण.

श्याल्मली :

 हो तर त्या फॉरेस्ट खात्यातील सरांनी मदत केली म्हणून बर.

वैशाली :

 अग, ते बघ, तेच सर ना.

ज्योती :

अग ,हो तेच की ईशान सर.

मयुरी :

 अग त्यासोबत कोणतरी आहे.

श्याल्मली :

 अग मघाशी त्याच्याशी बोलण जास्त झालं नाही. फोटो पण घेतला नाही.

वैशाली :

अग, मग बघताय काय चला.

(त्या ईशान व अण्विका जवळ येतात.)

ज्योती :

अहो, ईशान सर तुम्ही. पुन्हा भेटून आनंद झाला.

ईशान :

तुम्ही इकडे.

ज्योती :

प्रोजेक्ट पूर्ण झाला म्हणून छोटीशी पार्टी करत होतो.

ईशान :

 हा.

वैशाली :

 सर तुमच्या मुळेच आमचा प्रोजेक्ट पूर्ण झाला.

श्याल्मली :

 तुम्ही छान औषधी दुर्मिळ वनस्पतीची माहिती आम्हाला दिली.

मयुरी :

 सर एक छानसा सेल्फी घेऊया.

ईशान :

 हा का नाही.

(ईशान त्यांच्या सोबत शेल्फी घेतो.)

 मुली :

बाय सर

(त्या बाय करून निघतात. अनु चिडलेली असते. ती जेवण आटोपते व बाहेर येते. ईशान बिल पेड करून आपल्या गाडीजवळ येतो.)

(अनु रागावून आल्याचे जाणवते.)

ईशान :

काय झालं.

आण्विका :

( रागाने )

त्यांसोबत शेल्फ काढायला वेळ मिळतो, माझ्यासोबत साधा फोटो शेअर करायला वेळ नाही मिळत. साधा फोन रिसिव्ह करत नाहीस

ईशान :

 अग , मेसेज पाठवतो की मी.

आण्विका :

हो का, काय ते मेसेज तेच तेच मेसेज वाचून विट आलाय नुसता. अभयारण्य एक सहल, या राधानगरीत एकदा, आणखी काय तर हा, हा पाहा रम्य धबधबा.

तुला दुसर काही येत नाही का? तेच तेच मेसेज .

ईशान :

अग छान आहेत, म्हणून पाठवतो. जंगल प्राणी वगैरे.

आण्विका :

 तू अन् तुझे प्राणी ठेव बाजूला. मी कधी तुला एवढी डॉक्टर आहे म्हणून कधी टॅबलेटचे व औषधांचे फोटो पाठवले का?

एखादी मुलगी आपले मॅसेज वाचणार म्हटल तर काहीतरी अस प्रफुल्लित काहीतरी प्रेमाचं वगैरे पाठवायचे. का ते माकडांचे फोटो, गव्याचे फोटो.

ईशान :

 अग एवढं तापायला काय झालं.

आण्विका :

तापू नाहीतर काय करू. माझ्या सोबत एक फोटो तरी आहे का. त्या कोकणात देखील तसच.

ईशान :

 हे बघ शांत हो. इथून पुढे फक्त तुझ्या बरोबरच फोटो घेईन म्हणजे झालं. अन् वाटलाच फोटो काढायचा तर तुला विचारल्या शिवाय काढत नाही. म्हणजे तर झालं.

आण्विका :

 हा …. असच झालं पाहिजे.

ईशान :

 बर, खूप वेळ होतोय. निघुया का?

आण्विका :

 हा चला.

( ते निघतात.)

( त्याच वेळी घोंगडी घेऊन काही तस्कर जेवायला तिथे आलेले असतात. त्यांना ईशान अण्विका सोबत निघताना दिसतो.)

त्यातील एकजण :

हा फॉरेस्ट ऑफिसर ना.

दुसरा :

 हो.

पहिला :

 लक्ष ठेवा.

दुसरा :

जी .

पहिला :

 चला आता,

( ते जेवायला. जातात.)

Cut to …..

….. ….. …… …..

 कळतं नकळत जुळले हे बंध भाग २९

Day/ outer/

Action :

ईशान व अण्विका वारंवार भेटत असतं. कधी ते काळम्मावाडी धरण फिरायला जात. तर कधी सनसेट पॉइंट, कधी राधानगरी ड्याम तर कधी बाहेर शांत परिसरात ते फिरायला जात असत.

Cut to …..

….. …… …… …..

Day / Inter / Radhanagari Forest village

Action :

राधानगरी अभयारण्य परिसरातील एक गाव तेथील एका वस्तीवर असणाऱ्या एका घरात. जोत्यावर एका कोपऱ्यात एक शेकोटी पेटवली आहे. तिथे घोंगडी खांद्यावर टाकून चारजण बसले आहेत.

Dialog :

सदा :

 अताचा ऑफिसर लईच द्वांण्ड आहे. सारखी गरुडासारखी नजर असती त्याची.

भिवा :

 कुठून येतो अन् धाड टाकतो हे देखील कळत नाही बघ. सगळीच पंचाईत करून ठेवलीय.

तुकाराम :

 याच कायतरी केलं पाहिजे? नाही नपत केला तर.

किशा :

 तेला नाही नपत करायचो. अन् तुरुंगात जायचो आपण. अन् ही मागली पोर कुणी पोसायची.

सदा :

त्याला धडा तर शिकवलाच पाहिजे.

तुका :

 ते पण हाय. साप मारावा ; पण काठी देखील तुटता कामा नये.

किशा :

बाहेरून कोणतरी आणायला पाहिजे.

सदा :

 कळम्या जीवाला बोलवूया काय.

तुका :

ही आईड्या चांगली हाय.

किशा :

 कळम्या जीवाला बोलावून आण.

कीशा :

जी जातो की आताच आणतो.

सदा :

 थांब ,

(सदा आत् जातो व काही रक्कम फडक्यात बांधून आणतो.ती किशाकडे फेकतो. तो झेलून घेऊन तो निघतो.)

Cut to …..

…… …… …… …..

Day/Outer/Karnatak state west Forest area

Action :

किशा गावातील एका लांब बाजूला असणाऱ्या घरात जातो. तिथे एक स्त्री भाकरी थापत असते. किशा तिथे जातो.

किशा :

जीवादा अरे जीवादा.

(आतून भाकरी थापत.)

कळम्या जीवाची बायको :

 कोण हाय ते?

किशा :

 म्या हाय. दाजीपूरकडला किशाप्पा. मला सदा दादानं पाठवलं हाय.

कळम्या जीवाची बायको :

 या आत.

(किशा आत येतो. ती गूळ पाणी देते. तिथे जवळच पोर गोट्यानी खेळत असतात.)

कळम्याची बायको :

 ये पांड्या जा तुझ्या बाला बोलावून आन जा.

(तो मुलगा बाहेर पळत जात.)

Cut to…..

….. …… ……

Day / outer / village /Inter

Action :

 तो मुलगा हातातील खेळ टाकून पळत गल्लीतून जातो. पुढे गावाबाहेर रानात वाटेने पळत. एका ठिकाणी येतो. जिथे त्याचा बाप कळम्या जीवा लाकडे फोडत असतो. काळसावळा, दिसायला रांगडा. हातात कड.

मुलगा :

अण्णा….. अण्णा…..

कळम्या जीवा :

काय र,…. काय झालय?

पोरग :

कोण आलंय घरला. बा,.. तुला बोलावलंय. आईनं.

(तो काम ठेवून लागलीच निघतो.)

Cut to …..

…… …… ….. …..

Day / outer / village house

Action :

गावातून कळम्या जीवा खांद्यावर कुराड टाकून चालतं घराजवळ येतो. घरा बाहेर आल्यावर, तो किशाला पाहून सगळे ओळखतो. डोळ्यांनी इशारा करतो.

बाहेरील मोरीत आपले हातपाय धुतो . त्याची बायको टॉवेल देते.

कळम्या जीवा :

( हात पाय पुसत)

तो जेवायला वाढ.

Cut to ……

…. ….. .

Day /Inter / house kichan Room

Action :

कळम्या जीवा व कुशा दोघे जेवायला बसतात. त्यांच्या ताटात भाकरी, कांदा, ठेचा व पिठले असते. ते जेवत.

कळम्या जीवा :

 काय काम काढलं?

किशा :

 एक माणूस हाय. त्याचा काटा काढायचा आहे.

कळम्या जीवा :

कोण आहे?

किशा :

 फारिस्ट खात्यात हाय. मागली खेप त्यानेच पकडली. लई डोईजड झालाय.

कळम्या जीवा :

जोखमीचे काम हाय. व तो तर सरकारी अधिकारी. जायबंदी करीन, जास्त तर. पण मला रक्कम पण मोठी हवी.

किशा :

 केवढी द्यावी लागेल?

कळम्या जीवा :

 तीन लाख घेईन.

किशा :

 घे हा सस्कार,…. पन्नास हजार.

कळम्या जीवा :

 हा.

(आपल्या बायकोला इशारा करतो. ती ते पैसे घेते.)

 किशा :

 मग चलायचं ना.

कळम्या जीवा :

 थांब आवरतो.

कळम्या जीवा :

(आपल्या बायकोस)

तेवढी लाकड शिरपा कडून फोडून घे. येतो मी.

(ती निघतात.)

Cut to ……

….. ….. ….. …..

Day/ Radhanagri Forest area / outer

Action :

अभयारण्य परिसरातील. एक घनदाट अरण्य भाग तिथे काही तस्कर एकत्र बसले आहेत.

किशा व कळम्या जीवा तिथे येत असतात.

थोड्याच वेळात ते निश्चित स्थळी पोहोचतात.

तुकाराम त्यांना पाहून इशारा करतो. मोठ्याने पक्षाचा आवाज काढून इशारा करतो.

Dialog :

सदा:

 (मागे वळून हसतो)

 या या तुमचीच वाट बघत व्हताव.

कळम्या जीवा :

 खूप दिवसांनी आठवण काढली.

सदा :

 काय सांगू. आजकाल सगळ काम ठप्प हाय. हा नवीन ऑफिसर आल्यापासून कुठलच होईना झालंय. त्याचा तेवढा बंदोबस्त करायला हवा.

कळम्या जीवा :

मी आलोय ना बघू. पण रक्कम पण मोठी हवी.

सदा :

 मिळेल पण आमचं काम केल्यावर.

कळम्या जीव :

 बर त्याविषयी काही माहिती.

(सदा इशारा करतो. तुका लगेच फोटो आणून देतो. तो कळम्या जीवाला दाखवतात.)

( कळम्या जीवा फोटो पाहतो.)

तुका :

 होईल ना नीट.

कळम्या जीवा :

 ते तुम्ही सोडा माझ्यावर.

याच्या येण्याजाण्याची माहिती मिळेल काय.

तुका :

 ती सगळी किशा सांगील. व एक मात्र, … काही झालं तरी या कानाच त्या कानाला कळता कामा नये.

कळम्या जीवा :

 हा.

Cut to ….. …..

…… …… ……. …….

Day / Evening/ Outer Radhanagari Forest area

Action :

ईशान आपल्या रेंजर्सना घेऊन अरण्यातील आपल्या रपेटीसाठी निघालेला असतो. त्याची गाडी अरण्यातील दूरच्या भागातून जाताना अचानक गाडीवर एक ओंडका वरून येवून पडतो. व बाजूने चार पाच लोग तोंडाला कालिक लावून आलेले त्यांवर हल्ला करतात. ईशान व रेंजर्स त्यांच्याशी दोन हात करत असतात. पण रेंजर्स जखमी होतात. ईशान बऱ्याच गुंडांशी सामना करतो. कळम्या जीवा व त्याची खूप वेळ मारामारी चालू असते. दोघेही ऐकत नसतात. कळम्याचा चाकू ईशानच्या हाताला लागतो. ईशान तरीदेखील त्यास जखमी करतो. व बुकलून काढतो. शेवटी एकजण इशार्याची खून करतो. कळम्या व सहकारी पळून जातात. एक रेंजर्स गाडी आणतो. ईशान जखमी अवस्थेत आपल्या इतर सहकाऱ्यांना घेऊन निघतो.

Cut to …….

…… …… ….. ….

Evening/ outer / Forest

कळम्या व त्याचे सहकरी एके ठिकाणी धावत येतात. त्यांना धाप लागलेली असते.

Dialog :

कळम्या :

 (आपल्या सहकाऱ्यांना)

गडी पावरीचा हाय. निघायला हवं.

एकजण :

 आपल्या पैशाचं काय..

कळम्या :

 जीव वाचला तर मिळतील नंतर. पळा आता. आपण जंगलवाटेन सटकायच आपल्या भागात.

दुसरा :

चला रे.

(ते निघतात.)

Cut to …..

……………. …….. …….

Evening/ day/ outer - inter Radhanagari Hospital

Action :

रेंजर्स व काही लोक तातडीने ईशानला हॉस्पीटलमध्ये घेऊन येतात.

एक रेंजर्स :

 डॉक्टर डॉक्टर.

नर्स :

 डॉक्टर बाहेर गेलेत. थांबा.त्यांना ऑपरेशन थेटरकडे न्या.

(नर्स डॉक्टरना फोन लावते.)

नर्स :

 डॉक्टर इमर्जेंशी आहे.

डॉक्टर :

 काय झालंय एनी सिरियस.

नर्स :

 आपल्याकडील एक वन ऑफिसर जखमी होऊन आलेत. त्यांच्या हातावर वार झालेला आहे.

डॉक्टर :

 मी निघतोय, थोडा वेळ लागेल. तरी अण्विका व इतर डॉक्टरांना तोपर्यंत हताळाय सांगा

(नर्स लगेच अडमिट करून घेते.व दुसऱ्या नर्सला)

नर्स :

 अण्विका मॅडम ना बोलव.

(ती नर्स जाते.)

Cut to …..

…… ….. ……

Night /Hospital / Inter

Action :

आण्विका चहा घेत असते. इतक्यात एक नर्स तिथे येत.

नर्स :

 मॅडम इमर्जंशी.

(चहाचा ग्लास तिथेच ठेवत ती वेगाने ऑपरेशन रुमकडे जाते.

Cut to …..

….. …… ….

Night / Inter / operation Room

Action :

 ईशानला जखमी अवस्थेत तिथे असतो. त्याच्या हाताला लागलेलं असतं. त्याला पाहून.

आण्विका :

(काळजीने)

 ईशान

 ( आण्विका  आपल्या भावना आवरते. व ईशानला अडमीट करून घेते. तिचे सहकारी डॉक्टर रक्त पाहून गोंधळून जातात. पण अण्विका धिटाई दाखवत त्यावर उपचार करते. वेगाने कार्यवाही करून ती त्यास वाचवते. तो बेशुद्ध असतो. त्याला शुद्ध येईपर्यंत ती रात्रभर जागी असते.

Cut to ……

……. …….. ………. …..


Friday, April 11, 2025

Kalat n kalat julale he bandh script bhag 21,22,23

 Kalat n kalat julale he bandh script bhag 21,22,23

कळतं नकळत जुळले हे बंध भाग २१

After two days

 Inter - outer / Anvika Home / Day

Action :

अण्विका आवरत आहे. आज वेदांगीचा साखरपुडा आहे. तो छोट्याशा स्वरूपात घ्यायचं ठरलेलं असत.वेदांगीचा फोन येतो.

Dialog :

वेदांगी :

 काय ग कुठे आहेस. ये की लवकर. मला काही सूचत नाहीये.

आण्विका :

अग, होईल नीट, तू कशाला काळजी करतेस?

वेदांगी :

 ती संयोगिता पण कधी येते कुणास ठावूक. मगापासून फोन करतेय. उचलतच नाही.

आण्विका :

 मॅडमना घेऊन येते मी.

वेदांगी :

 ये लवकर बाई.

आण्विका :

 अग, फोन ठेवलास तर येईन ना. ठेव आधी.

वेदांगी :

बरं बाई ठेवते.

(ती फोन ठेवते.)

   Cut to …..

…… …….

Outer / Day / on road Kolhapur

Action :

आण्विका निघते. तिने साडी नेसली आहे , छान मेकप केला आहे. स्कूटी घेऊन संयोगिताकडे निघते.

जाताना फोन करते. संयोगिताचा लहान मुलगा फोन उचलतो.

Dialog :

संयोगिताचा मुलगा :

हॅलो, कोण बोलतंय?

आण्विका :

 कोण म्हणजे अनु मावशी.

जरा मम्मी कडे दे.

मुलगा :

ती साडी नेसतेय.

(संयोगिता पदर नीट करत असते. मुलगा फोन देत )

मुलगा :

अनु मावशीचा आहे.

संयोगिता :

 (फोन कानाला लावत)

 काय ग, निघालीस का?

आण्विका :

आवर लवकर. मी निघालेय.

संयोगिता :

 आवरलय माझं, ये लवकर.

    Cut to …..

…… …….

Day /outer/ sanyogita home

Action :

 थोड्या वेळात ती संयोगिताच्या घरी पोहोचते.

 संयोगिता आपली स्कूटी बाहेर काढत असते. इतक्यात तिथे आण्विका पोचते.

Dialog :

संयोगिता :

बबली मावशीच्या स्कुटीवर बस.

  (आपल्या स्कुटीवर मुलग्याला व अण्विकाच्या स्कुटीवर मुलीला बसवून त्या निघतात.)

…… …… …….

Day / outer/ Bindu chuk

Action :

पुढे बिंदू चौकात गेल्यावर संयोगिता आपली स्कुटी थांबवत अण्विकाला हाक मारते

संयोगिता :

 अनु जरा थांब.

आण्विका :

 (थांबून)

का ग इथे काय काम आहे.

संयोगिता :

 (गाडी जवळ आणत.)

चल तिकडे कोर्नरला मागून.

(त्या गाडी एका झाडाजवळ येतात. तिथे गाडी लावत.)

संयोगिता :

चल थोड नाष्टा पाणी करू.

आण्विका :

अग , तिकडे होईल की. सकाळपासून वेदिन पिडलय फोन करून करून.

संयोगिता :

 चल गप, लगीन घरात कधी लवकर काय भेटतय.

 वेळ लागतो जेवणावळीला.

(त्या दोघी जवळील हॉटेल मध्ये जातात.)

आण्विका :

( मागून जाताना)

तुझं आपल कायतरी असतय. वेळ होईल ना.

संयोगिता :

 चल गप्प.

Cut to …......

 …… …..

Inter / Day /Hotel

Action :

त्या होटेलात जातात. संयोगिता चार मिसळ पावची ऑर्डर देते.

Dialog :

संयोगिता :

( वेटर काकांना उद्देशून)

ओ काका, चार मिसळ द्या.

काका :

 हा.

(मिसळ थोड्या वेळात एक जण आणून ठेवतो.)

संयोगिता :

 हा करा सुरू.

(मिसळ खाताना,)

संयोगिता :

पिंटू, बबली यातलं एक अवाक्षर देखील घरी सांगायचं नाही काय?

ती दोघे :

( मान हलवून)

कळलं.

संयोगिता :

 कळलं ना नाहीतर रवी दादाच्या लग्नासारखे कराल.

बबली :

नाही ग,… सांगत, माहित आहे आम्हाला.

आण्विका :

 बबली ,…काय झालं ग,… रवी मामाच्या लग्नाच्या दिवशी.

बबली :

काय नाही ग, आम्हाला आईस्क्रीम हवं होत. व आईने दिलं. व हा चोमडा पिंट्या घरी सांगत गेला आजीला. आजी दोन दिवस उठता बसता टोमणे मारत होती आईला. काय तर म्हणे,…. सूनचं राज आलय. पुढे माझ्या पोराला बघतील की नाही, आम्ही कुत्र्यासारखे घर राखतो. ही बाहेर जाऊन चैनी करतात.

आण्विका :

 मग काय झालं,

बबली :

ऐकूण ऐकूण कंटाळा आला,

 मग आईन मोठा आईस्क्रीमचा पॅक आणून दिला आजोबा अन् आजीला. तो पण बटर स्कोच

आण्विका:

 मग तर झाली ना शांत.

पिंटू :

(मधेच बोलू लागला.)

 शांत , कुठली शांत

पाच – सहा जणांच आईस्क्रीम दोघांनी हादडल. आम्हाला दाखवून दाखवून खाल्ल. व बसला घसा, बोलायचं येईना.

आण्विका :

 मग .

पिंट्या :

 मग पुन्हा बाबांच्या शिव्या ममीला खाव्या लागल्या. तुला कळत की नाही. म्हातारपणी असल खायला देतात का? सरसर प्यायचं वय आहे त्यांचं. बिनडोक असल्यासारखं आइस्क्रीम काय देतेस खायला त्यांना.

आई म्हणाली की त्यांना हवं होत.

तेव्हा बाबा म्हणाले, ते काय पण मागतील, तुझी अक्कल काय गवत खायला गेलती काय?

आण्विका :

मग तुम्ही काय ठरवलंय.

बबली :

आम्ही ठरवलंय, मम्मीन दिलेलं खायचं, पण कुठेही काय खाल्ल म्हणून ओकायच नाही. व जर पोटात गुपित थांबेना झालं की शाळेला जाताना आम्हाला वाटेत एक भलं मोठ्ठं वडाच झाड लागत. त्याला जाऊन सांगायचं. ते काही कुणाला सांगणारच नाही. कारण ते बोलतच नाही ना.

आण्विका :

 वा शाब्बास, बरेच हुशार झालाय आईच्या तालमीत.

पिंटू :

 मग व्हायलाच पाहिजे, बाबांच्या मंडळाच्या तालमीत शरीर तंदुरुस्त होते. व ममीच्या तालमीत मेंदू तल्लख करायचा.

संयोगिता :

 बर चला आता अटपल असेल तर, नाहीतर वेदी मावशी फोन सारखे करून कानाच्या पडद्यांना भगदाड पाडायची.

(ते सगळे हसतात व निघतात.)

Cut to ….. …..

…… …… ……

Day/ outer – Inter / Vedangi Home

Action:

आण्विका व संयोगिता आपापल्या स्कूटी वरून वेदांगीच्या अपार्टमेंट मध्ये पोहोचतात. तिथे आल्यावर. स्कुटी त्या पार्क करतात. आण्विकेस पाहून कालची मुले.

Dialog :

आकाश :

 अरे, ती आलेय. मस्त ड्रेस घातलाय.

राजेश :

चल बघुया.

(ती एका गॅलरीत येतात. वर पायऱ्या चढून येणाऱ्या आण्विका व संयोगिताकडे पाहत.)

सुजित :

 काय मस्त दिसते राव.

संग्राम :

 मस्त आहे पण आपल्याला नाय भेटणार.

राजेश :

तर काय ?

आकाश :

 अरे, डॉक्टर आहे ना ती.

सुजित :

 हो यार, आपण बारावी पास. माव्हर पकडणार. अन् ही कोल्हापुरी मिरची. कसं जुळणार.

राजेश :

वेदांगी अक्कान काय सांगितलय माहित आहे ना?

संग्राम :

 ती सांगते म्हणून काय झालं. प्रयत्न तरी करूया. कुणाला कटली तर कटली.

आकाश :

 तर काय, माव्हर पकडतो म्हणून काय झालं? आपण आपल्या एरियात दादा आहोत.

राजेश :

 चला मग प्रयत्न तरी करू.

सगळे :

 चला चला…

Cut to …..

……

Inter / Day / Vedangi Home apartment jina

आण्विक व संयोगिता जिना चढून येताना ही मुले खाली येत शायनिंग मारत खाली जातात.

संयोगिता :

काय अनु, बघ बाई बिना कांद्यापोह्याच स्थळ एकाहून एक पसंत आहे का बघ.

आण्विका :

ये चल गप, उगाच डोकं खाऊ नको.

संयोगिता :

तरी पण बघ बाई, पसंत आहे का एखादं.

आण्विक :

चल

आण्विक :

(मनात)

ज्याच्यासाठी काळीज झुरतय त्यालाच माझं मोल कळणा, यांकडे बघून काय करु.

संयोगिता :

( मागे थांबलेल्या अनुस )

कसला विचार करतेस. चल

आण्विक :

कसला नाही.

(ती जिना चढू लागते.)

Cut to……

 ….. ….. ….. ….

 Inter / Day / Vedangi Home

Action :

आण्विका व संयोगिता वर वेदांगीच्या घरात येतात.

तिचे बाबा शांत विचार करत असतात. कारण बरेच प्रयत्न करून देखील साखरपुड्याच्या कामाचे नियोजन लागत नसते. आचारी ऐनवेळी लेट झालेला असतो. ते फोन करतात.

वेदांगी बाबा :

काय गोपाळ सेठ कुठं हाय.

गोपाळ आचारी :

काय सांगू राव गाडी पंक्चर झाली. वेळ होणार.

वेदांगी बाबा :

कुणाला तरी पाठवतो.

गोपाळ आचारी :

हा पाठवा लवकर.

(इतक्यात अचाऱ्याचा मोबाईल बॅटरी संपते.)

काका :

हॅलो पत्ता सांगा कूठे आहे तो?

मोबाईल :

कव्हरेज क्षेत्राच्या बाहेर आहात.

(काका फोन लावतात पण लागत नाही. ते सोफसेट वर टेंशन मध्ये बसतात.)

Dialog :

आण्विका :

(त्यांजवळ जात)

 काय काका शांत का?

काका :

काय सांगू बाळ अजून कामाचे काही नियोजन लागेना झालेय. तीन तासांनी साखरपुडा आहे.

(त्यांचे सगळे ऐकूण घेऊन)

आण्विका :

 थांबा मी लावते.

आण्विका :

 संयो तू आतमध्ये जा. व वेदूला तयार कर जा. मी पाहते इकडे.

(संयोगिता वेदुच्या रूममधे आपल्या मुलांना घेऊन जाते.)

आण्विका :

 (पाहुण्यातील मला ना बोलावते.)

 अरे , इकडे या रे.

(पाहुण्याच्या असणाऱ्या सर्व तरुण मुला मुलींना बोलावते. त्यांना वेगवेगळी कामे निवडून देते. कुणी रांगोळी काढायची, कुणी सतरंजी अंथरायची. यासाठी वरील टेरेसवर छोटं मंडप घालायला. गणपती मंडळातील मुलांना सांगते. काही मुलींना रांगोळी घालायला लावते.

तर वेदूच्या आई व आजीला साहित्याची जबाबदारी देते. शेजारील काकूंना वेगवेगळ्या जेवणातील घटक वाटून देवून त्याच्या मदतीला पाहुण्यातील इतर स्त्रियांना लावून देते.

वेदीच्या भावाला व पाहुण्यातील मुलांना राहिलेलं साहित्य आणायला लावून देते. थोड्याच वेळात जय्यत तयारी होते.)

(नवरदेव येतो. व साखरपुड्याचा विधी चालू होतो. त्यावेळी आण्विका वेदूचं आवरायला जाते.

संयोगिता तिथे तीच आवरत असते.)

आण्विका :

 काय ग आवरलं की नाही.

संयोगिता :

 अग चाललय.

 आण्विका :

आवर लवकर, तिकडे बोलावत्यात.

संयोगिता :

 झालंच.

आण्विका :

चला एक काम झालं.

संयोगिता :

 कुठल ग.

आण्विका :

 कुठल म्हणजे बाईसाहेबांच्या लग्नाचं.

संयोगिता :

आता तुझं बघायच राहिलय.

आण्विका :

 हे बघ आधी या बाईचं आवरुया मग बघू माझं काय करायचं ते.

वेदांगी :

मला घालवायलाच बसलाय जणू. इतक्या लवकर कंटाळल्यासा,

आण्विका :

 आम्ही कुठे कंटाळलोय. तूच कंटाळलीस म्हणून हा खटाटोप चाललाय.

वेदांगी :

 ये गप कायपण बोलतेस. मला रडू येतय.

आण्विका :

 तू अन् रडणार, गप मगरीच रडू ते, बसत असशील रात्रभर नवऱ्याशी गप्पा मारत फोनवर.

वेदांगी :

मग मारायला नकोत.

तू मारत असशील की

आण्विका :

 माझं अजून ठरलं नाही.

संयोगिता :

काय ग कुणाशी प्रेमबिम आहे का?

आण्विका :

(मोठे डोळे करून,)

जाऊ का मी घरी, काय वेदू,

वेदू :

नको मी गप्प बसते.

संयोगिता :

 काय ग काय लपवत आहात.

वेदू :

काही नाही ग.

इतक्यात बाहेरून मुलगी येते.

मुलगी :

 ताई भटजी काका बोलवत आहेत.

संयोगिता :

 हा झालं आलोच.

अग, चला लवकर.

(त्या दोघी वेदांगीला साखरपुडा चालू असलेल्या ठिकाणी नेवून सोडतात. व त्या दोघी मंडपात एके जागी बाजूला थांबतात.)

इतक्यात

संग्राम तिथे येतो,

संग्राम :

 ( अण्विकेस)

हॅलो मिस,

आण्विका :

 काय?

संग्राम :

 काय नाही आपला फोन नंबर मिळेल का?

आण्विका :

का कशाला?

संग्राम :

 (घाबरून)

काही नाही. म्हटल डेकोरेशनच काम मस्त केलं तुम्ही एखादी ऑर्डर आली तर द्यायला बर.

आण्विका :

 मी डेकोरेशनच काम करत नाही. डॉक्टर आहे. चिरफाड करते. येतोस. तुझी करु का?

संग्राम :

(तो घाबरून )

नको,

(संग्राम पळतो)

संयोगिता :

 अग अस काय करतेस. तो सरळ सरळ विचारत होता.

आण्विका :

 ये बाई गप्प उगाच बाजू घेऊ नको. जेवढा वर आहे ना तो कोकणी, तेवढाच खाली आहे. काल तुला माहित नाही. एकावर एक चिठ्ठी देत होता. आपला फोन नंबर लिहून.

अन् खोटं वाटतंय तर तिकडे बघ लाईन कशी उभा आहे. गॉगल घालून.

संयोगिता :

(तिकडे पाहते. तिला शायनिंग मारताना चार पाच मुले दिसतात.)

अग, खरंच की.

(ती हसू लागते.)

संयोगिता :

 बघ एखादा पसंत पडतो का, कंपाऊंडर म्हणून ठेवून टाकू

आण्विका :

तुझ्याच दुकानात ठेव जा.

संयोगिता :

 तो बघ दातक्या माव्हरा कसा दिसतोय.

आण्विका :

 मी जाऊ का इथून.

(ती अण्विकेचा हात धरते.)

आण्विका : इथे साहेब फोन उचलत नाहीत माझा, त्यामुळे टेन्शन आलंय अन् ही दाखवतीय मला फुलकोबी.

संयोगिता :

 काय म्हणालीस.

आण्विका :

 काही नाही, नशीब माझं म्हणाले.

संयोगिता :

 अग बस ग, बर सांग लग्नाचं काय ठरवलं आहेस.

आण्विका :

 काही नाही अजून.

संयोगिता :

माझ्यापासून काही लपवू नकोस.

आण्विका :

काही नाही ह. इंटरशिप झाल्यावर बघायचं आहे.

संयोगिता :

 कोण आहे का मनात?

आण्विका :

 आहे पण आणि नाही पण.

संयोगिता :

आहे पण आणि नाही पण याचा अर्थ काय? सांग कोण असेल तर.

आण्विका :

कळेल तुला, तुला चोरुन करणार नाही.

संयोगिता :

 हे बघ कोड्यात बोलू नको, मला कळेलच. सांग.

आण्विका :

 मॅडम आपण बोलू यावर पुन्हा कधीतरी. इथे साखरपुडा आटपूया.

( थोड्या वेळात साखर घातली जाते.)

(आण्विका कामाचा लेखाजोखा देवून जायच्या तयारीत असते.)

वेदांगी :

(सारखी विनवणी असते.)

 आज राहा की इकडे.

आण्विका :

राहायचं येवढं बोलू नकोस बाई, लग्नाला वाटल्यास लवकर येते.

आण्विका :

 बाय येते मी

(आण्विका ,संयोगिता निघते.)

Cut to …….

…… …… …..

Outer / on road / kolhapur

Action :

वाटेत गाडीवर

संयोगिता आपली स्कूटी अण्विकाच्या स्कुटीजवळ आणत,

संयोगिता :

का ग थांबायची होतीस.

आण्विका :

 ये बाई, तिथं कामापेक्षा नको तो त्रास जास्त. कुठ वॉशरूमला देखील जायची पंचायत. नुसती भुतावळ माग.

संयोगिता :

 मग करायचा त्यातला एक पसंत.

आण्विका :

 कशाला?

संयोगिता :

 कशाला म्हणजे लग्नाला, नेला असता की कोकणात एखाद्यानं म्हावर खायला.

आण्विका :

 इकडे मिळतात मासे. त्यासाठी कोकणात कशाला जायला हवे.

 संयोगिता :

 मग कोल्हापूर सोडत नाहीस म्हण.

आण्विका :

ते बघू चल.

(ती संयोगिताच्या दारात जाते. तिच्या मुलीला उतरते. इतक्यात मागून संयोगिता येते.)

आण्विका :

हा झालं, चल बाय मी निघते.

संयोगिता :

 अग, चहा तरी घेऊन जा.

आण्विका :

बस पित तूच .

( आण्विका सुसाट स्कुटी घेवून जाते.)

संयोगिता :

मॅडम काहीतर लपवत आहेत. ही अन् कुणाच्या जाळ्यात गावली. की हिने कुणाला ओढल बघायलाच पाहिजे.

Cut to …..

……. ……. ……. ……

 कळतं नकळत जुळले हे बंध भाग २२

Evening / outer/ Day/ Forest

Action :

ईशान रपेटला जंगलात गेलेला असतो. तिथे त्याचा मोबाईल फोन पडतो.

कामावरून परत आल्यावर जीप मधून उतरताना. खिशात हात घालत

ईशान :

अरे मोबाईल.

ड्रायव्हर :

काय झालं सर.

ईशान :

मोबाईल पडला कुठेतरी वाटेत.

ड्रायव्हर :

गाडीच्या हाद्र्याने पडला असेल कुठेतरी.

ईशान :

मागे जाऊया का?

ड्रायव्हर :

आता रात्र होत आहे सर, उद्या सकाळी पाहावं लागेल. तास इकडे कोण नसत. सापडेल आपल्याला.

ईशान :

ते ही खरंच.

ड्रायव्हर :

 काही महत्वाचं होत का?

ईशान :

काही महत्वाच्या फाईल व काँटॅक्ट नंबर

ड्रायव्हर :

 सकाळी बघू

( जीप गाडी रस्त्यावरून जाते.)

 Cut to …..

…… ….. ……

Day/ morning/ Radhanagari Forest / outer

भिवा :

या फॉरेस्ट ऑफिसरच काहीतरी करायलाच पाहिजे.

किशा :

तर काय हा आल्याने आमचं सगळ काम ठप्प झालय.

प्रमुख :

(हातातील बिडी पायात टाकून विझवत प्रमुख)

 चला बघू सापडेलच आपल्या टप्प्यात.

(ते घोंगडी पांघरून निघतात.)

Cut to …..

…… …… ……

Morning / Day/ outer / Forest

Action :

सकाळच्या वेळी मोबाईल शोधण्यासाठी ईशान छोटी टू व्हीलर घेऊन येतो. तेव्हा तो आपल्या रपेट केलेल्या वाटेवरून शोधत जात असतो. तेव्हा हे टोळके वेषांतर करून त्यावर हल्ला करते. तो त्यासंगे फाईट करतो. शेवटी त्याचा कोल्हापुरी दणका पाहून सगळे पळून जातात. तो परत येतो.

आपल्या ऑफिसवर आल्यावर

बाकीचे कर्मचारी त्याकडे पाहतात. व त्याच्या शेजारी येऊन त्याची चौकशी करू लागतात.

Dialog

एक शिपाई :

 काय झालं साहेब.

ईशान :

 काही नाही लांडग्यांनी हल्ला केला होता. तो निपटला.

 दुसरा कर्मचारी :

 काही लागल तर नाही ना.

ईशान :

 नाही, फक्त ड्रेस जरा उसवला.

( कॅमेरा हताजवल फाटलेल्या शर्ट कडे)

Cut to….

…… …… ….

Day / Morning / Forest

Action :

हल्ला करून पळून गेलेले एके ठिकाणी थांबून

Dialog :

भिवा :

जरा वाचलो नाहीतर त्याने संपवलच असत.

तुका :

 ताकदिचा गडी हाय. असा सहज नाही सापडायचा.

किशा :

याच्यासाठी काहीतरी वेगळीच युक्ती करायला हवी.

भिवा :

चला आता. उगीच शंका नको. तोंड धुवा ती नाल्यात.

(ती सर्व आपली तोंडे नाल्यात धुतात. व निघतात.)

Cut to ….

…… …… ……. …… …… …….

Day /afternoon/ outer - Inter/Radhanagari citi Mobile shop

Action :

ईशान मोबाईल शॉप मध्ये येतो.

Dialog :

कर्मचारी :

 बोला साहेब काय हवंय?

ईशान :

 मोबाईल दाखवा एखादा छान सा.

( तो दाखवतो, ईशान मोबाईल खरेदी करतो. त्यानंतर तो सिमकार्ड घ्यायला जातो. व नवीन मोबाईल सिम विकत घेतो. व कंपनी कडून जुना नंबर मागून घेतो.)

Cut to ……

….. ……

Day/ Inter - Outer /Ishan Room Radhanagari and C.B.S. bas stand

Action :

कोल्हापूर बस स्थानकावर आल्यावर स्वप्नील ईशानला फोन करतो.

ईशान :

 (फोन उचलून.)

हॅलो कोण?

स्वप्नील :

 काय राव कोल्हापूरास आल्यापासून विसरला की काय.

ईशान :

 अरे , स्वप्नील ना.

स्वप्नील : नाव तरी राहिलय म्हणायचं लक्षात.

ईशान :

 अरे, तस नाही. फोन हरवला माझा रपेटच्या वेळी, सापडलाच नाही. तेव्हा नवीन घेतला. त्यामुळे कॉन्टॅक्ट डिलीट झालेत, अनूचा फोन ही.

स्वप्नील :

झालं म्हणजे कॉन्टॅक्ट नाही म्हणा. मग हा नंबर.

ईशान :

 अरे कंपनी कडून परत तोच नंबर मागून घेतला. अजून अपडेट करून नंबर देखील घ्यायचे आहेत.

स्वप्नील :

 ते ठीक आहे रे. तू लग्नाला येणार आहेस ना.

ईशान :

 कुणाच्या?

स्वप्नील :

 कुणाच्या म्हणजे वेदांगी दिदीच्या.

ईशान :

 हो बोलावलंय तिने. येणार आहे. बर तू कधी येतोयस.

स्वप्नील :

 आलोय मी कोल्हापूरात.

ईशान :

 कधी, कुठे आहेस ?

स्वप्नील :

 आहे सी बी एसला.

ईशान :

 मग ये की राधानगरीला, पार्टी करु,उद्या जाऊ परत आपण दोघे.

स्वप्नील :

नको, जरा जोतिबाला जाणार आहे. त्यामुळे नाही येता येणार.

 ईशान :

मी येईन आज रात्री कोल्हापूरला.

स्वप्नील :

 उद्या भेटू मग लग्नात.

ईशान :

 चालेल की, अरे हो जरा अनुचा फोन नंबर पाठव.

स्वप्नील :

 माझ्याकडे नाही रे.

ईशान :

हे बघ चेष्टा करू नकोस. दे रे.

स्वप्नील :

(फोन नंबर सेंट करून.)

पाठवलाय बघ.

( ईशान फोन नंबर सेव्ह करतो.)

स्वप्नील :

 बर चल ठेवतो बाय.

ईशान :

 बाय.

(स्वप्नील बस पकडतो.)

Cut to ……

….. …… …… ..

 Day / inter / Anvika Home

Action :

आण्विका घरी येते. ती घरात स्कूटी लावून जाते. तिथे तिला सोफासेटवर स्वप्नील बसलेला दिसतो.

त्याला पाहून,

Dialog :

आण्विका :

 काय रे, तू केव्हा आलास?

स्वप्नील :

थोडा वेळ झाला.

आण्विका :

कळवायच नाहीस का? मी आले असते न्यायला. मावशी, काका व रेवा कशी आहेत.

स्वप्नील :

 सीबी एस ला पोहोचताच बस मिळाली. त्यामुळे कळवल नाही. बाकी ठीक आहेत. तुझी आठवण काढत असतात.

आण्विका :

थांब चहा टाकते.

स्वप्नील :

नको ,झालंय नाष्टा पाणी. एव्हाना जेवलोय म्हणायला हरकत नाही.

अण्विकाची आई :

 थोडच खाल्लय ग. पोहे नुसते.

स्वप्नील :

 थोडेच, अग चांगल ताटभर दिले होते. तेवढे खायला लावले हिने.

आण्विकाची आई :

 त्यात काय वाळलास किती बघ, आणि तुझ्या सारख्या मुलानं भरपूर खायला पाहिजे.

स्वप्नील :

बहिणी बहिणी सारख्याच आहात दोघी.

आण्विका :

 चहा करते की थोडा.

स्वप्नील :

 नको, मला तेवढी दादाच्या गाडीची किल्ली दे.

आण्विका :

अरे, आत्ताच आलास ना, …. आता कुठे आणखीन, …. फिरायला जाणार.

स्वप्नील :

 थोड जोतिबा, पन्हाळा करून येतो.

आण्विका :

 अरे आता चार वाजलेत. इतक्या वेळाने कुठे जातोस ?

स्वप्नील :

 वेळ कुठे झालाय. जातो. संध्याकाळी आठ वाजेपर्यंत येतो.

(आण्विका शोकेश मध्ये ठेवलेली किल्ली काढून देत.)

आण्विका :

हा घे

(तो निघतो.)

Cut to ….

…. ….. …..

Inter/ Anvika Home / Holl Evening

आई :

काय ग , कसा झाला साखरपुडा?

आण्विका :

 झाला नीट,

आई :

नवरा कसा आहे?

आण्विका :

 आहे की छान.

आई :

 झालं ना नीट सगळ काही.

आण्विका :

 झालं की.

Cut to …..

 …… …… …….. …….. ……

Night / Inter / Anvika Home / In room

 Action :

आण्विका इकडे तिकडे फिरत आहे

Dialog :

आण्विका :

 (मनात)

काय हे हा फोन का करत नसेल. की कंटाळला मला. की दुसऱ्या लफड्यात पडला.

फोन करून बघते.

( ती ईशानला फोन लावते. तो उचलत नाही.)

आण्विका :

काय झालंय कोण जाणे. उचलत नाही.

(इकडे तो फोन उचलत नाही म्हणून अण्विका खूप चिडते. व फोन अंथरुणावर आपटते. व नाराज होऊन अंथरुणावर पहुडते. त्यावेळी तो ऑफिस मीटिंग मध्ये असतो. ती एक नाईट गुप्त बैठक असते.)

Cut to …..

….. …… …… ….

Night / Inter /Radhanagari Forest office / in Room /

Action :

अनेक कोल्हापूर विभागातील ऑफिसर तिथे आलेले आहेस त्यामधे चर्चा चालू आहे. फोन त्यांनी सायलेंट मोडवर ठेवलेले असतात.

Dialog :

मुख्य अधिकारी :

 हल्ली प्राण्यांचे दात त्यांचे केस , हाडे यांची तस्करी तसेच जंगली आयुर्वेदिक वनस्पती यांची अवैध संपत्तीची तस्करी चाललेली आहे. ती थांबायला हवी.

दुसरा अधिकारी :

 काय करणार साहेब, आम्ही जीवाचे रान करून तस्कर पकडले तरी काळ्याकोटातील वकील खर्याच खोटं व खोट्याच खरं करून सोडवतात. काय करणार?

तिसरा ऑफिसर :

 यासाठी काहीतरी खास योजना करायला हवी.

ईशान सर तुमचं मत काय?

(त्यावेळी अनु फोन करते. ईशान कट करतो. व ईशान आपल्याकडील फाईल घेऊन समोर येतो.)

ईशान :

(समोर उभा राहून)

 सर आपण मागील जर घटना पहिल्या तर आपल्या जंगलातील वनस्पतीचा व त्यामधील प्राण्यांचा मी अत्यंत बारकाईने अभ्यास केला. तेव्हा अस लक्षात आले की या ठिकाणी जी काही शिकार होते. ती थोडीफार किळकोळ पार्टी लक्षात घेऊन जंगली रानकोंबडे यांची शिकार केली जाते.

दुसरी गोष्ट म्हणजे जंगली वनस्पती ज्यामध्ये आयुर्वेदिक घटक जास्त असणाऱ्या वनस्पती. यांची संख्या आपणास (तो नकाशात निशाण दाखवत) या भागात जास्त आढळून येतात. व त्याच प्रदेशातून चोरी होते. अन् मागील आपणास सापडलेला साठा पाहता. त्यातील माल व त्याची क्वालिटी पाहता तो शरद ऋतूत कलेक्ट केल्याचे दिसून येते. म्हणजे पावसाळा संपताच,

 यावरून आपण या एरियात सूर्य प्लॅनेट लाईट व त्याअंतर्गत कॅमेरे बसवले तर अत्यंत बरे पडेल. लोकांना बाहेर दाखवायचं की ती फक्त लाईटसाठी आहे. पण प्रत्यक्ष त्या आधारे आपण अंतर्गत फोटो व शूटिंग करायचे. मग किती दिवस लपून राहतील. …. सदर तस्करांना मदत करणारे,.. हे स्थानिक लोक असल्याशिवाय हे शक्य नाही. आपण या प्रदेशातील गावागावांतून खबर काढली पाहिजे. की यांना कोण मदत करते. तसेच त्यांवर पाळत देखील ठेवली पाहिजे. पण हे एवढं सोपं काम नाही. यासाठी आपले मनुष्यबळ कमी पडते. यावर मी सांगितलेले कॅमेरे ते ही गुप्त बसवलेले बरे. त्याबाबत माहिती आपल्या रेंजर्सना देखील असता कामा नये. संपूर्णत गुप्त रित्या हे केले पाहिजे.

( Action with No voice)

(अशी तेथे बराच वेळ चर्चा चालु असते. व शेवटी ठरवतात.)

पहिला अधिकारी :

वेल डन सर.

दुसरा अधिकारी :

खरंच चांगली योजना आहे.

(ते सगळे हस्तांदोलन करतात. व ही योजना गुप्त ठेवण्याचे ठरवतात.)

(मीटिंग संपल्यावर)

एक ऑफिसर :

 सर उद्या सुट्टी हवी होती ना तुम्हाला.

ईशान :

हो एका लग्नाला जायचं आहे.

ऑफिसर :

( हास्य मुद्रेने)

किती दिवस लोकांच्या लग्नाला जाणार. तुमचं पण बघा आता.

ईशान :

( हास्य मुद्रेने)

 चाललय सर.

(ते हसतात.)

 मीटिंग संपते.

Cut. To. …..

 कळत नकळत जुळले हे बंध भाग २३

Day/ morning / Anvika Home

Action :

आण्विका स्वप्नीलसाठी नाष्टा घेऊन येते. ती नाष्टा त्याला देत.

Dialog :

आण्विका :

तू आता येणार वेदांगीकडे.

स्वप्नील :

 आता येऊन काय करू. त्यापेक्षा मी थोडावेळ दादा सोबत राहतो. नंतर येईन अक्षताच्या वेळी. तोपर्यंत ईशान पण येईल. आम्ही दोघे मिळून येवू.

आण्विका :

 मला तर जायलाच पाहिजे. कोणत्याही परिस्थितीत. मगापासून फोनवर फोन येत आहेत मॅडमचे.

आण्विका :

(मनात)

याच्यासंगे बोलायला वेळ आहे. मी केलेला साधा फोन देखील उचलत नाही. नुसता भेटू देत.

(इतक्यात ईशान अण्विकेस फोन करू लागतो. ती स्वप्निल असल्याने फोन घेत नाही.)

(स्वप्नीलला नाष्टा पाणी देऊन अन्विका आतील आपल्या खोलीत येते. फोन चेक करते. त्यावर ईशानचा मिस कॉल आलेला दिसतो. )

अण्विका :

(मनात)

आता आठवण झाली काय? भेट लग्नात बघतेच मी.

(इतक्यात वेदांगीचा फोन येतो.)

वेदांगी :

अग, .. कुठे आहेस. ये की लवकर.

आण्विका :

हा आले मॅडम.

(आण्विका मस्त गुलाबी साडी नेसते. सुंदर पेहराव करून ती सर्वांना टाटा बाय करून आपली स्कूटी घेऊन निघते.)

Cut to … …

…… …… ….

Day / Outer / Kolhapur city/ morning /9.00 o’clock

Action :

एका चौकात संयोगिता वाट पाहत असते.

आण्विका स्कूटी घेऊन तिच्याजवळ येते.

Dialog :

संयोगिता :

काय ग किती वेळ ?

आण्विका :

 काय करणार नाष्टा पाणी करून निघायला वेळ होणारच. अजून आहे भरपूर वेळ. चल.

संयोगिता :

आधी गिफ्ट घेऊया.

आण्विका :

 मुले कुठे आहेत?

संयोगिता :

 क्लासला गेलेत. नंतर येतील पपांबरोबर लग्नाच्या वेळी.

बर आपण कुठे जायचे ?

आण्विका :

 कुठे म्हणजे हॉल वर.

संयोगिता :

 वेदी चिडायची नाही.

आण्विका :

 तिला कालच कल्पना दिलीये मी. व आतापर्यंत पोहोचली देखील असेल.

बघू चल , पुढल्या कॉर्नरला…. एखाद छानस गिफ्ट.

(त्यापुढे निघतात.)

Cut to …..

…… ……… ….

Day / Morning / Outer – inter / Gift shop

Action :

त्या दोघी एका दुकानात जातात.

Dialog :

दुकानदार :

 बोला मॅडम काय घेणार?

आण्विका :

 एक छान गिफ्ट दाखवा.

( तो वेगवेगळी गिफ्ट दाखवतो. डिनर सेट, टी सेट, अशी वेगवेगळी गिफ्ट दाखवतो.

त्या त्यातील एक गिफ्ट सिलेक्ट करतात.)

संयोगिता :

हा तो द्या. मस्त आहे.

 ( खरेदी करून पॅकिंग करण्याआधी )

अण्विका :

थांबा. एकच मिनिट आले मी

( असे म्हणून बाहेर जाते.

पाच सहा मिनिटात ती परत येते. व त्या सेट मध्ये एक ड्रेस लहान मुलांचा, एक खेळणे, एक चोकन अन मनगटी लहान मुलांची एवढं घालून,)

आण्विका :

हा आता पॅक करा.

(तो दुकानदार हसू लागतो. त्यासोबत संयोगिता देखील हसू लागते.)

आण्विका :

 का, काय झालं? एवढं हसायला.

संयोगिता :

 हे बघ जेव्हा हा संसार सेट उघडेल तेव्हा यामध्ये असणारे हे चोकण नवऱ्याला द्यायचं की नवरीला.

आण्विका :

 अग पुढल्या जोडणीची तयारी आहे ही. अँडव्हान्स मध्ये पुढे बारशाला जायला नको.

संयोगिता :

वेदीचा चेहरा मात्र बघण्यासारखा असेल नाही.

आण्विका :

 हो बघण्यासारखा असेलच. चल थोडी गंमत करू.

Cut to …..

….. ….. …

Action :

(त्या दोघी सेट खरेदी करून पॅकिंग करून बाहेर पडतात. व संयोगिता तो सेट स्कुटीवर आपल्या पायात घेऊन निघते. थोड्याच वेळात त्या लग्नमंडपात हॉल वर पोहोचतात.

बाहेर स्वागत करण्यासाठी वधू व वराचे मामा उभारलेले असतात. त्या थेट तिथून वेदांगी असणाऱ्या हॉल मधील रूम कडे जातात.

Cut to…..

….. ….. ……. ……..

Day /Inter / Kolhapur Ishan Home

Action :

ईशान बाथरूम मध्ये जातो. स्नान करतो. आपले आवरतो मेकप करतो. आपले कपड्यांचे कपाट उघडतो. मस्त एक ड्रेस निवडतो. व तो परिधान करतो. व त्यावर सुरेख सेंट मारून तो निघतो. आपली सुरेख बुलेट घेऊन तो निघतो.

गाडीवर असताना त्याला फोन कॉल येतो.

Dialog :

ईशान :

 (फोन उचलून)

 हा बोल की.

स्वप्नील :

 साहेब आवरलं की नाही.

ईशान :

 निघालोय गाडीवर आहे. कुठे आहेस?

स्वप्नील :

 मावशीकडे, मिनस अनु दीदीच्या घरी. इकडेच ये की.

ईशान :

 बर येतो.

Cut to …….

…… …… …….

Day /Outer - Inter / Anvika Home Kolhapur city

 ईशान अण्विकेच्या बंगल्याच्या आवारात येतो. तो आल्याचे पाहून स्वप्नील बाहेर येतो.

तो गाडीवरून,

Dialog :

ईशान :

चल की.

स्वप्नील :

 आधी घरात तरी ये. काय लाजतोस.

ईशान :

 बर,

स्वप्नील :

 साहेब एवढे नटून आलाय म्हणजे काय बेत आहे तुमचा?

ईशान :

काय बेत म्हणजे, माणसाने काय अप टू डेट राहू नये काय.

स्वप्नील :

 पण मला तर वेगळच वाटतंय.

ईशान :

 ( हळू आवाजात)

अनु आहे का?

स्वप्नील :

 ती लग्नाला गेली आहे. काही काम होत.

ईशान :

नाही विचारलं.

स्वप्नील :

 दारातूनच काय चौकशी करताय. घरात तरी या.

(स्वप्नीलचा आवाज ऐकून आतील खोलीतून अण्विकेची आई)

अण्विकेची आई : (oc)

 स्वप्नील कोण आहे रे?

स्वप्नील :

 काही नाही पाहुणे आलेत. म्हणजे अनु दीदीचे मित्र.

ईशान :

 आतमध्ये येतो.

अनूची आई :

( बाहेर येत)

कोण आहे?

ईशान :

 मी ईशान अनुचा मित्र. लग्नाला आलोय. वेदांगीच्या.

अण्विकेची आई :

 अनु आताच गेली लग्नाला थोडाच वेळ झाला.

बर चहा करते. बसा.

ईशान :

 नको कशाला उगाच

स्वप्नील :

मावशी तू कर जा चहा.

( अनुची आई आत चहा करायला जाते.)

स्वप्नील :

 (हळूच)

 जावयाने लाजू नये सासुरवाडीत.

ईशान :

फिरकी घेवू नकोस

स्वप्नील :

फिरकी काय यात. खरं तेच बोलतोय.

ईशान :

 अरे तिला फोन केला होता. तिने उचलला नाही.

स्वप्नील :

 कशी उचलेल. तू संपर्कात आहेस की नाही.

ईशान :

 अरे यार, कामातून वेळ मिळेना. ड्युटी करून यायला उशीर होतो. कधी बोलणार. आजपासून थोडा फ्री आहे.

व त्यात मध्ये मोबाईल हरवला. काय करणार.

स्वप्नील :

 आजचा दिवस आहे तुला. बघ प्रयत्न करून.

(इतक्यात आण्विकेची आई चहा घेऊन येते.)

(ती दोघे चहा घेतात.)

अण्विकेची आई :

 तुझं गाव कोणत?

ईशान :

मी कोल्हापूरचाच आहे. अनु माझी क्लासमेट.

अणुची आई :

 बर काय करतोस,

ईशान :

 फॉरेस्ट खात्यात आहे कामाला.

अणुची आई :

 आमची अनु पण आता डॉक्टर झालेय.

स्वप्नील :

 तसा मुलगा भरपूर शिकलाय. नोकरी पण आहे. बघा एखाद स्थळ तुमच्या ओळखीन.

( स्वप्नीलकडे ईशान बघतो. स्वप्नील पाय मारतो पायावर.)

अणुची आई :

स्थळ होय. बघुया की. पण अपेक्षा काय आहेत.

स्वप्नील :

 तशा काही जास्त अपेक्षा नाहीत; पण असावी मुलगी साधी सरळ, शिकलेली व जेवणखाण जमणारी. घरात काय एक दोन माणसे. आई बाबा , व एक बहिण व हा सगळ्यांना सांभाळणारी असली तर उत्तमच काय ?

(स्वप्नील त्याकडे डोळे मिचकावत बघतो.)

आण्विकेची आई :

 बघुया एखादे मिळाले तर स्थळ.

स्वप्नील :

 बर मी मावशी जातो पुढे. तू काका सोबत येणार ना. की येतेस आमच्या बरोबर.

आण्विकेची आई :

 नको जावा तुम्ही आम्ही येतो. जरा घरातील पण पसारा आटपते.

स्वप्नील : बर निघू मग मी.

आण्विकेची आई, चला पुढे ते येतीलच एवढ्यात, मी आवरते.

(ते निघतात.)

Cut to …..

…… …….. …

Outer / Day /on road

Action :

बाहेर पडताना गाडीवर बसताना

ईशान :

 काय राव तुम्ही, चांगलाच पोपट करता राव. मी मागतोय काय अन् तुम्ही दाखवता काय.

स्वप्नील :

 साहेब तुम्हाला जे पाहिजे ते इथे नाही चला तिकडे लग्नात इथे जुळून काय करणार. तिकडे जुळायला हवं ना.

ईशान : आज रागवणार माझ्यावर, सांभाळून घे.

स्वप्नील :

 आधी इथंन पाय तरी काढा. पुढे बघू.

(ते निघतात.)

(वाटेत एखादे गिफ्ट घेतात व जातात.)

Cut to ……

……. …… ….


Kalat n kalat julale he bandh script bhag २४,२५,२६

  Kalat n kalat julale he bandh script bhag २४,२५,२६ कळतं नकळत जुळले हे बंध भाग २४ Day/ outer - inter /Myarej holl kolhapur Action : ईशान...