Kalat n kalat julale he bandh script bhag 16and 17
कळत नकळत जुळले हे बंध १६
क्रमशः पुढे चालू.......
Morning /Outer / Alibag to Karla road 7.30a.m.
Action :
(एक प्रायव्हेट टूर गाडी अपार्टमेंट मध्ये खालील रस्त्यावर उभा आहे. आण्विका, रेवती , काका मावशी एकत्र कार्ला देवी दर्शनास निघालेली आहेत.
गाडीमध्ये बसताना. एक शेजारी.
काकांना,)
Dialog :
शेजारील काका :
काय आज दौरा कुणाक होव.
काका :
कारल्याक जातंय. पावणीक देवीच दर्शन घडवाक.
शेजारी :
बरं हाय. तेवढंच देव दर्शन पण होव.
(गाडी निघते.)
Cut to …..
…… …….. …….
Outer / Karla Mandir dongar payttha v Sidi Marg / morning
(Action :
पायथ्याला मंदिरा जवळ पार्किंग ठिकाणी गाडी लावून ती वरती चालून जातात. वाटेत जाताना.)
Dialog :
आण्विका :
खूप चढायला लागेल का?
रेवती :
चल काही नाही वाटत, बोलत बोलत कधी पोहोचू कळतच नाही.
आण्विका :
इथ लेणी पण आहेत ना.
रेवती :
हो. मस्त कात्याळ खोदून केलेली.
आण्विका :
मी पाहिल्यात पण टिव्ही वर.
रेवती :
मग आज प्रत्यक्ष पाहा.
(बाजूने कोळी स्त्रिया जाताना पाहून.)
आण्विका :
इकडे सगळ्या स्त्रियांना गजर्याची आवड आहे ना.
रेवती :
तुला हवा का? घेऊ एखादा.
आण्विका :
नको.
(इतक्यात मागून मावशी व काका हाक मारतात.)
आण्विका :
अग ,बोलण्याच्या नादात आपण पुढे आलो. मावशी हाक मारतेय. थांब जरा.
रेवती :
(मागे वळून)
आई बाबांना सांग उचलून घ्यायला.
आण्विका :
ए लब्बाड, काय पण बोलतेस.
रेवती:
थोडी गम्मत केली ग.
( त्या थांबतात. व एके ठिकाणी बसतात. मावशी व काका जवळ येतात. मावशी दमलेली असते.)
मावशी :
काय ग पायांना भिंगरी बांधल्यासारख काय पळताय. आम्ही मागे आहोत हे विसरलात की काय?
रेवती :
सॉरी ग, बोलण्याच्या नादात पुढे आलो.
मावशी :
बर हे घे. ओटीच सामान.
(त्या घेतात.)
Cut to …..
…… …… ……. …..
Morning / outer – inter / Karla Devi temple
Action :
(त्या मंदिरात जाऊन दर्शन घेतात. व आण्विक मागणे मागते. बाहेर येतात. तेथील बाजूच्या दुकानातून काही वस्तू घेतात. )
रेवती :
चल लेणी पाहूया.
(त्या लेणी पाहू लागतात.)
आण्विका :
किती सुरेख कोरीव काम आहे ना?
रेवती :
हा, फक्त छन्नी व हातोड्याने बनवलेले.
आण्विका :
आपल्या कोल्हापूरचं मंदिर देखील असच सुंदर आहे ना.
रेवती :
हो. कठीण अग्निजन्य खडकात खोदेल्या गेलेल्या लेण्यातील बारकावा बघ.
आण्विका :
हो, थांब मी जरा फोटो घेते.
(आण्विका वेगवेगळे फोटो घेते. खूप वेळ त्या निरीक्षण करतात. इतक्यात मावशी हाक मारते.)
मावशी :
अग, चला लवकर वेळ होतोय. निघुया आता.
(त्या खाली उतरून एके ठिकाणी भोजन करतात. पुढे एका ठिकाणी समुद्र किनाऱ्यावर मौज करतात.)
काका :
चला आता, आज हॉटेलला ट्रीट माझ्याकडून.
रेवती :
काय, वाव चला मग.
Cut to …..
…… …… …
Inter / hotel Karla – Alibag road /evening
(ती हॉटेल जाऊन जेवण करतात. जेवण करताना,)
रेवती :
काय मग मॅडम आज सुट्टी वाटतंय. कीचनला.
मावशी :
गप ग, सुट्टी कुठली. सकाळी आणलेलं जेवण घरीच केलं होत ना.
रेवती :
तरी पण हाफ डे सुट्टी आहेच ना.
मावशी :
गप जेव, अनु कसं वाटल आज.
आण्विका :
मस्त.
मावशी :
अजून आहे भरपूर पाहण्यासारख पण खूप वेळ झाला ना.
आण्विका :
अग एका दिवसात भरपूर पाहिलं आणखी काय.
रेवती :
उद्या जाऊया का?
आण्विका :
नको बाई, बस झालं फिरणं .
रेवती :
एका माणसाचं काम हल्क झाल. काही म्हण.
आण्विका :
कोणाचं.
रेवती :
आईच ,जेवण आज करावं लागणार नाही.
मावशी :
जेवण करावं लागणार नाही म्हणे. भांडी काय तुझं भूत घासणार आहे. ती किचन कट्यावर ठेवलेली.
रेवती :
तरी पण जेवण करावं लागणार नाही ना.
मावशी :
आज नसले तरी उद्या आहेच की.
रेवती :
ते काय ठरलेलंच आहे की.
त्यात काय एवढं. पण आम्हाला सुट्टी कधी भेटणार.
मावशी :
तर रोज घरातील सार काम तूच करतेस. तसंच बोलतेस.
रेवती :
काम नव्हे ग, पोटाला आराम म्हणते.
आण्विका :
मग धर उपवास.
रेवती :
उपवास, अन् मी छे त्यापेक्षा पोटभर खायचा ठेवा. तो जमेल बघ.
मावशी :
चल, खादाड कुठली.
( सर्व हसतात. व निघतात.)
Cut to …….
…… ……. ……. ..
Night / Revti room /Inter
Action :
(आण्विका आपली बॅग नीट लावत असते. रेवती तिथे येते.)
Dialog :
रेवती :
काय अनु दीदी काय करतेस.
आण्विका :
बॅग भरतेय.
रेवती :
कशाला.
आण्विका :
कशाला म्हणजे, जायला नको आता गावी.
रेवती :
राहा की आणखी काही दिवस. सुट्टी आहे ना.
आण्विका :
नाही, मगाशी बाबांचा फोन आला होता. यायला सांगितलय.
रेवती :
अग अस काय हे?
आण्विका :
अग झालं की खूप दिवस येवून, आता जायला हवं. माझ्या इंटरशिपची तयारी करायला हवी. तसेच ताई अजून दोन-चार दिवस आहे. तिच्यासोबत पण थोडावेळ घालवता येईल.
रेवती :
ताई सोबत की साहेबांसोबत.
आण्विका :
नाही, साधा मेसेज पण केला नाही बघ त्यानं.
रेवती :
गडबडीत विसरला असेल.
आण्विका :
गडबडीत विसरला असेल म्हणे. सगळं जाणून बुजून चाललंय त्याचं. मला त्रास होण्यासाठी.
रेवती :
(अनुला नाराज पाहून)
अग कुठल्यातरी कामात अडकला असेल. करेल आज नाहीतर उद्या.
(इतक्यात मावशी काही कोकणी मसाले, अगळ व मिठाई घेऊन येते.)
मावशी :
अनु हे पण भर.
आण्विका :
मावशी काय हे. खूप ओझं होईल. कशाला. तिकडे असत ना.
मावशी :
गप्प भर ताईला आवडेल. अन् हे घे. बाळाचा ड्रेस. व खेळणे माझ्याकडून.
आण्विका :
अग तुम्ही मला डॉक्टरची हमाल करून ठेवलंय बघ.
रेवती :
कधी जाणार आहेस .
आण्विका :
उद्या सकाळी. वेदांगीचे पपा आलेत ना. त्यांच्या पाहुण्यांकडे बाकीची बोलणी करून घ्यायला. आपल्या सासुरवाडीला आलेत ते. त्यांसोबत जाणार आहे.
रेवती :
वेदांगी ताईच लग्न ठरल.
आण्विका :
हो, ठरल्यात जमा आहे. नव्हरा चांगला आहे म्हणे. पुण्यातच त्याच स्वतःच हॉस्पिटल आहे, जुन्नरला. बाकी आपण माहिती काढली ना.
रेवती :
म्हणजे मॅडमच फिक्स झालं. आता तुझं बघायचं.
आण्विका :
माझं एक कोडंच आहे बघ.
रेवती :
का ग. ईशान आहे ना.
आण्विका :
अग असून काय उपयोग मागणी काय मी घालायची?
रेवती :
त्यात काय? घालायची. आजकाल चालत.
आण्विका :
मला ते बर वाटत नाही. एवढं साधं कळत नाही का त्याला, समोरच्या माणसाच्या मनातील भावना.
रेवती :
तस बघायला गेलं तर माझच चुकल. मी नको काढायला हवा होता तुझ्या लग्नाचा विषय.
आण्विका :
अग तुझं काय चुकलं नाही ग. तू तर प्रामाणिक प्रयत्न केला होतास.
रेवती :
मी बोलू का त्याच्याशी. सांगतो त्याला तुझ्याविषयी.
आण्विका:
काही नको, आता मी काही त्याला प्रपोज करणार नाही. जोपर्यंत तो मला लग्नासाठी मागणी घालत नाही.
रेवती:
अस का?
आण्विका :
हो तसच आहे ते. नाहीतर सगळी मला अगोचर म्हणतील.
रेवती :
अग पण.
आण्विका :
पण बिन काही नाही. चल मावशीला मदत करायला.
( त्या दोघी बॅग आवरून जातात.)
Cut to …….
…. …… ….. …..
Next day/ Morning /8.०० o’clock / inter
Action :
वेदुचे वडील हॉल मध्ये बसलेले आहेत. नुकताच जेवण झालेलं आहे. जेवण आटोपल्यावर. निघताना.
आण्विका आपली बॅग घेत असते.
मावशी :
सार नीट घेतलस ना.
आण्विका :
हो.
काका :
चार दिवसासाठी आली अन् वेड लावून गेली पोर.
आण्विका :
नमस्कार करते.
( काका मावशी आशीर्वाद देतात. )
काका :
तुला पण वेदू सारखा नव्हरा मिळावा. तुझ्या मनाजोगा.
आण्विका :
कायतरीच काका.
रेवती :
परत कधी येणार?
आण्विका :
त्यापेक्षा तूच ये. कोल्हापूरला.
काका :
रेवा, स्वप्नील दोघे सोडून या जावा.
रेवा स्वप्निल एकदम :
बर बाबा.
रेवा व स्वप्नील गाडी काढतात व अण्विका व वेदूच्या बाबांना सोडायला जातात.
मावशी :
पोहोचल्यावर फोन कर.
( अण्विका मान हलवून होकार देते.)
Cut to …….
…….. ……. ……
Evening / 7.०० o’clock/ kolhapur c.b.s bassthanak /outer.
Action :
आण्विका व वेदूचे बाबा गाडीतून उतरतात. वेदूचे बाबा फोन लावून अण्विकाच्या बाबांना बोलावतात. व आपल्या मुलग्यालाही अण्विकाचे बाबा आल्यावर
बाबा :
काय प्रवास कसा झाला.
आण्विका :
मस्त.
बाबा :
प्रवास झाला ना नीट.
वेदूचे बाबा :
हो झाला.
बाबा :
तारीख ठरवली की नाही.
वेदूचे बाबा :
नाही अजून दोन-चार दिवसात नक्की करू.
बाबा :
न्यायला कोण आले नाही? सोडून येवू का?
वेदूचे बाबा :
नको फोन केलाय श्रीकांतला येईल एवढ्यात.
हा बघा आला.
(श्रीकांत वेदूचा भाऊ गाडीवरून येतो. ते निघतात.)
Cut to …….
….. ….. ….. …… ….
क्रमशः पुढे .......
कळत नकळत जुळले हे बंध भाग १७
क्रमशः पुढे चालू.....
Night / 7.3०/ Inter /Kolhapur Anvika Home
Action :
( आण्विका बाबा बरोबर गाडीवरून येते. बंगला आवारात आल्यावर वरील गॅलरीत ताई व बाळ बसलेलं असत. ती अण्विकास पाहून.)
Dialog :
ताई :
ते बघ कोण आलंय. मावशी खाऊ घेऊन आलेय हो. आता आपण खूप खूप खाऊ खायचा काय.
(आण्विका घरात येते. फ्रेश होऊन आल्यावर.)
आई :
काय मावशीच घर सुटतं नाही होय. गेली स्वारी ते तळच ठोकून बसली.
(अण्विका हसते.)
(ती आपली बॅग उघडते. व साहित्य काढून देते.)
आई :
काय काय दिलंय मावशीनं.
आण्विका :
हे घे, ही मिठाई, आगळ व हे तुमचे मसाले.
आई :
बर झालं, आगळ संपलच होत.
आण्विका :
अन् हा बघ बाळासाठी ड्रेस दिलाय. अन् हे खेळणे.
ताई :
(खेळणे उचलून)
बघ आजीनं काय पाठवलंय.
(ती बाळाला खेळवू लागते.)
Cut to. ….
…. ….. …
Action :
(ईशान ट्रेनिंगवरून थेट गावी जातो. तेथील घराचे बांधकाम पाहतो. कामावरील कंत्राटदारांचे बिल पेड करतो. व घराच्या बाकीच्या कामाची जोडणी लावतो.)
Day / Inter / Radhanagari village.
Action :
( ईशानची आई जेवण वाढत असते.)
आई :
घर झालं एकदास बांधून. आता लग्नाचं तेवढं बघायला हवं.
बाबा :
बघुया की.
ईशान :
थांब जरा. आणि दोन चार महिने.
बाबा :
का दोन चार महिन्यांनी काय म्होतूर आहे.
ईशान :
तस नाही. जरा घराचं काम होऊ दे. मग बघू.
आई :
तोपर्यंत बघून ठेवू एखादी.
ईशान :
बघुया. आता जेवू.
आई :
जेव की तुझा काय हात धरलाय की तोंड
( ईशान रागाने बघतो. मान हलवतो व जेवू लागतो.)
Cut to …….
…… …… …….
Day / Inter/ Radhanagari Office
Action :
(ईशान ड्युटीवर हजर असतो. ऑफिस मधून कामावरील मधल्या सुट्टीत स्वप्नीलला फोन करतो.)
Dialog :
ईशान :
हॅलो स्वप्नील,
स्वप्नील :
हॅलो, बोल की, काय कसा आहेस. काय राव गेल्यापासून फोन नाही की साधा मेसेज नाही.
ईशान :
अरे कसं करणार फोन खराब झाला होता. मगाशी मिळालाय रिपेरी करून.
बर तू कसा आहेस.
स्वप्नील :
आहे मजेत.
ईशान :
घरातील बाकी कसे आहेत.
स्वप्नील :
घरातील इतर म्हणजे, नेमकी कोण पपा ,ममी की आणखी कोण?
ईशान :
सर्वच रे.
स्वप्नील :
इकडून गेल्यापासून स्वारी गायबच झाली.
ईशान :
जरा घराच्या कामात गुंतलो होतो.
स्वप्नील :
बर फोन सहज केला होता की आणखी काही काम. आ..
ईशान :
तुझ्यापासून काय लपलय, कशी आहे अनू.
स्वप्नील :
म्हणजे तुला माहित नाही.
ईशान :
काय रे.
स्वप्नील :
अरे तिच लग्न ठरलं की.
ईशान :
काय, अस कस लगेच ठरलं.
स्वप्नील :
बाकीची लग्न ठरतात तस.
ईशान :
गप चेष्टा करू नकोस. सांग खर काय ते.
स्वप्नील :
मग फोन कर व विचार की.
ईशान :
ये प्लीज , असं काय बोलू नकोस.
स्वप्नील :
का? काळीज दुखतय.
ईशान :
अरे चेष्टा थांबवं व काय ते सांग.
स्वप्नील :
मॅडम कोल्हापूरला गेल्यात. दोन दिवस झाले. इट्रनशीप आहे ना.
ईशान :
कधी आली, मला काही बोलली नाही.
स्वप्नील :
तू तिला मेसेज करत नाहीस, फोन करत नाहीस. कशी सांगेल तुला?
ईशान :
अरे फोन बंद होता. आता कॉल करतो.
स्वप्नील :
मग वाट कसली बघतोयस, कर.
ईशान :
तू ठेवलास तर करेन ना.
स्वप्नील :
बर ठेवतो.बाबा.
(फोन ठेवल्यावर ईशान अण्विकास कॉल करतो.)
(फोनची रिंग वाजत असते. फोन रुमामधील बेड वर वाजत असतो. आण्विका बाल्कनीत उभा असते. फोनची रिंग ऐकून ती आत येते फोन पाहते. त्यावर ईशानचे नाव पडलेलं असत.)
Dialog :
आण्विका :
(मनात)
आता आठवण झाली होय स्वारींना. इतकी दिवस कुठे होता. उचलतच नाही.
( ती बेडवर फोन ठेवून देते. रिंग वाजते. व बंद होते.)
ईशान :
मॅडम उचलत नाहीत वाटत. रागवलेल्या दिसतात.
बर मेसेज तरी करतो.
(तो मेसेज पाठवतो. आण्विका मुद्दाम मेसेज पाहत नाही.थोड्या वेळाने ती तेथून उठते. व गाडी घेऊन कॉलेजला निघते.)
Cut to ……
….. ……. ……. ……
Day /outer /Kolhapur city /12.o’ clock
Action :
(आण्विका स्कुटीवरून वेदांगीच्या घरी जाते. लग्नाच्या खरेदीची व इतर लगबग चालू असते.
बाहेर रोडवर उभा राहून ती हॉर्न वाजवते व वेदांगीला बोलावते. ती येते.)
Dialog :
आण्विका :
(हॉर्न वाजवून)
वेदे, ये वेदे,
(वेदांगी आवाज ऐकून बाहेर येते.)
वेदांगी :
थांब आलेच .
( वेदांगी बाहेर अण्विकाच्या गाडीजवळ येते.)
आण्विका :
काय झालं ना मनासारखं.
वेदांगी :
झालं, आहे चांगल स्थळ.
आण्विका :
तारीख फिक्स झाली.
वेदांगी :
नाही अजून, गावाकडील पाहुणे आल्यावर जाणार आहेत.
आण्विका :
इंटरशिपच कसं करणार.
वेदांगी :
काल गेले होते कॉलेजवर तेव्हा प्राचार्यांशी बोलण झालय.
त्यांना कल्पना दिली आहे. तेव्हा त्यांनी पुण्याकडील रुग्णालय देण्याचं मान्य केलय. कागदपत्र पण सबमिट केलेत.
आण्विका :
निकाल पाहिलास.
वेदांगी :
ऑनलाईन पाहिलाय, झाले पास. तू मात्र बाजी मारलीय.
आण्विका :
बर निघते मी तुझं झालं काम माझ पाहायला नको. का येतेस बरोबर.
वेदांगी :
येते की…. थांब जरा… मला पण कंटाळा आलाय.
(वेदांगी घरात जाते. आईला )
वेदांगी :
मी जाऊ अनु बरोबर कॉलेजला.
आई :
जा की, नाहीतर लग्न झाल्यावर कुठे फिरायला मिळणार आहे.
( वेदांगी आपली पर्स घेते. व अण्विका सोबत निघते.)
Cut to ….. ……
….. …… …… …….
Day / Medical College/Inter 2. ०० o’ clock
Action :
(आण्विका प्राचार्यांच्या केबिनकडे जाते.)
आण्विका :
मै आय कम इन सर.
प्राचार्य :
कम इन.
(आण्विका व वेदांगी दार उघडुन आत आल्यावर.)
प्राचार्य :
कोण अण्विका , अभिनंदन
आण्विका :
थ्यांक्स सर.
प्राचार्य :
कमाल केलीस. टॉपर आहेस तू. अन् वेदांगीला पण चांगले मार्क्स भेटलेत. तुझं ही अभिनंदन.
आण्विका :
सर इंटरशिपच कसं करायचं.
प्राचार्य :
सांगायचं म्हणजे पूर्वी लास्ट इअर परीक्षा झाली की आम्ही मुलांना त्यांच्या सोईने हॉस्पिटल निवडण्यास देत होतो. पण बरेचशे विद्यार्थी आप आपल्या परीने हॉस्पिटल निवडायचे. पण हल्ली सरकारी दवाखान्यात डॉक्टर कमी असलेने. व तिथे जास्त गरज असेल ने आपल्या जवळील दवाखाना निवडण्यास सांगितले आहे.
आण्विका :
मग मला इथे कोल्हापूर व जवळील पी ए सी मिळेल ना.
प्राचार्य :
हे बघ अनु, इंटरशिप म्हणजे उगाच टाईमपास नको. अन् सांगायचं म्हणजे बऱ्याच जणांचे रेक्रूपमेंट कोल्हापूर आहे. व तू चांगल्या डॉक्टरांच्या सहवासात असावेस असे मला वाटते. यासाठी तुला दोन ठिकाणे दिली होती एक आजरा व दुसरे राधानगरी.
आण्विका :
पण ती लांब आहेत.
प्राचार्य :
हे बघ जरी लांब असली तरी तिथे चांगले सर्जन डॉक्टर आहेत. माझ्या ओळखीचे. व तू तिथे जावेस अस मला वाटते. त्यांच्या ज्ञानाचा तुला फायदा होईल. व लांबच म्हणत असशील तर राधानगरी घे. ते आजर्यापेक्षा जवळ आहे. व तुझ्या सोईचे पण. तिथल्या कॉटर मध्ये तुझ्या राहण्याची सोय पण होईल.
व त्या परिसरात अनेक वनौषधी असतात. त्याबाबतच तुझं संशोधन देखील पूर्ण होईल.
वेदांगी :
घे जा गप राधानगरी. कोल्हापूर काय सुटतं नाही होय.
आण्विका :
चालेल सर.
प्राचार्य :
हे लेटर घे. ऑफिस मधून सही शिक्का घे. अन् हा फोन नंबर तिथल्या डॉक्टरांचा आहे. संजय पाटील त्यांचं नाव. माझा रेफरन्स सांग.
आण्विका :
चालेल सर.
प्राचार्य :
काय वेदांगी लग्नची तयारी जोरात चालू असेल.
वेदांगी :
चालू आहे.
प्राचार्य :
पत्रिका छापल्या की नाहीत.
वेदांगी :
तारीख आजुन फिक्स करायची आहे. दोन- चार दिवसात मिळेल.
प्राचार्य :
तुला परवानगी दिलेय. पूण्याकडील तुझ्या सोईन मिळेल हॉस्पिटल.
आण्विका :
लेटर घेते. व निरोप घेते.
बर, येते सर.
प्राचार्य :
ते येणं जाणं तर आहेच. तुझ पण बघायला चालू आहे का? की काढू एखाद स्थळ.
आण्विका :
नको सर, अजून वेळ आहे.
प्राचार्य :
वेदांगीच चालू आहे. म्हणून म्हटल. तुला पण पहावा एखादा डॉक्टर.
आण्विका :
करायच्या वेळी सांगेन सर.
प्राचार्य :
अजून किती थांबणार?
आण्विका :
फक्त काही महिने.
प्राचार्य :
कोण पाहिलास काय?
आण्विका :
म्हणायला गेलं तर हो, अन् नाही सुद्धा.
प्राचार्य :
कोड्यात बोलायला तू काही ऐकायची नाहीस. बर पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छा.
आण्विका :
हा थ्यांकयू सर.
प्राचार्य :
वेदांगी तुला पण शुभेच्छा
वेदांगी :
थ्याकयू सर.
(त्या निघतात.)
Cut to …..
…… …… …
That time office / inter
Action :
(आण्विका ऑफिस मध्ये जाते. तेथील कारकुनाकडे लेटर देत.)
. Dialog :
आण्विका :
यावर कॉलेजचा सही शिक्का द्या.
(तो क्लार्क घेतो. सही शिक्का देतो. त्या बाहेर येतात.)
Cut to …....
……. …… …..
Outer /Collage Road /Evening. 4.00 o’ clock
Action :
(कॉलेज पार्किंग कडे जाताना )
Dialog :
वेदांगी :
काय ग अस काय सांगितलस सरांना.
आण्विका :
काय.
वेदांगी :
म्हणायला गेलं तर हो अन् नाही सुद्धा.
अण्विका :
ते मजेत म्हटल.
वेदांगी :
काय प्रेमात वगैरे नाही ना पडलीस कोणाच्या.
आण्विका :
काय सांगू तुला.
वेदांग :
म्हणजे पडलीस म्हणायची.
कोण ते तरी सांग.
आण्विका :
नाही नको, तू रागवशील.
वेदांगी :
नाही रागावणार.
आण्विका :
तुझ व त्याच भांडण झालंय.
वेदांगी :
कोण सांग की , …कोड्यात नको बोलू.
(आण्विका मोबाईल वर डी पी दाखवत.)
आण्विका :
हा बघ.
( वेदांगी बारकाईने पाहत.)
वेदांगी :
याला बघितलय कुठेतरी.
कोण बर….. आ
आण्विका :
बघ कोण ते.
वेदांगी :
अग, हा तर तो ईशान आहे ना.
आण्विका :
हो.
वेदांगी :
बापरे! मला धक्काच बसला, बाई ग , तू याच्या प्रेमात पडलीस…..
आण्विका :
हो,
वेदांगी :
अग तो किती वांड आहे माहित आहे ना.
आण्विका :
हो,
वेदांगी :
अग तुझं अन् त्याच जमेल का?
आण्विका :
न जमायला काय झालं. जमवून घेतल तर जमेल.
वेदांगी :
फिरकी तर घेत नाहीस ना.
आण्विका :
नाही ग. पण कुणाला सांगू नकोस. अजून काही स्वारींनी कबूल केलेले नाही.
वेदांगी :
एकतर्फी नाही ना.
आण्विका :
नाही.
वेदांगी :
तुझ बोलण एक कोडंच आहे बाई. होय पण, नाही पण, कबूल करायला नाही अजून, काय समजत नाही.
आण्विका :
गप तू चल.
(त्या दोघी निघतात.)
Cut to …….
…. …… …… ….. …..
That day / Evening / outer / On Road Kolhapur city
(वेदांगीला घरी ड्रॉप करून अण्विकाच्या घरी निघ ते. जाताना तिच्या लक्षात संयोगिताला भेटायला जायचे आठवलते.
ती तिकडे गाडी वळवते.)
Cut to ………
…… …… …
क्रमशः पुढे.....
